close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

    Strona Archiwalna
    Aktualna strona znajduje się pod adresem: gov.pl/dyplomacja

  • WYBRANE ORZECZENIA TRYBUNAŁU

  • 18 grudnia 2015

    W dniu 15 grudnia 2015 r Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał wyrok w sprawie Matczyński p. Polsce (skarga nr 32794/07), w którym nie stwierdził naruszenia art. 1 Protokołu 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności w odniesieniu do zakazu budowy na terenie działek, które znajdowały się na obszarze Parku Narodowego.

    Skarżący zarzucał, że zakaz zabudowy doprowadził do faktycznego wywłaszczenia. Ponadto podnosił, że właściciele sąsiednich działek mogli wznosić budowle na swoim terenie.

     

    Trybunał zauważył, że przyjęcie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz włączenie ziemi skarżącego do obszaru Wigierskiego Parku Narodowego nie pozbawiło skarżącego jego własności, ale w pewnym stopniu ograniczyło prawo do ich korzystania. Trybunał stwierdził, że chociaż doszło do ingerencji w prawo skarżącego do korzystania ze swojej własności, to sytuacji skarżącego nie można przyrównać do wywłaszczenia.


    Trybunał uznał, że ingerencja w prawo skarżącego była zgodna z obowiązującym prawem oraz służyła realizacji uprawnionego celu promowania ochrony środowiska poprzez tworzenie obszarów szczególnie chronionych, który był w interesie publicznym.


    Trybunał zauważył, że ograniczenia uniemożliwiające wznoszenie budowli na nieruchomości nie zostały nałożone w wyniku utworzenia Parku Narodowego Wigry, ale istniały już w momencie ich nabywania przez skarżącego na podstawie wcześniej przyjętego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.


    Mimo że skarżący nie miał ustawowego roszczenia do żądania, aby  Park Narodowy odkupił jego własność, Trybunał zauważył, że dyrektor Parku, w następstwie wniosku skarżącego, co najmniej dwa razy wyraził zainteresowanie zakupem jego nieruchomości.


    W odniesieniu do twierdzeń skarżącego, że jego sąsiadom udzielono pozwoleń na budowę, Trybunał zauważył, że te argumenty zostały odpowiednio uwzględnione i zbadane przez władze krajowe, które stwierdziły, że pozwolenia na budowę udzielone właścicielom nieruchomości w sąsiedztwie skarżącego wydano wyłącznie do rozbudowy już istniejących budynków, natomiast wnioski skarżącego dotyczyły całkowicie nowej budowli na uprzednio niezagospodarowanej ziemi.


    Trybunał zauważył, że została zachowana właściwa równowaga pomiędzy ochroną własności skarżącego oraz wymogami interesu publicznego, w związku  z czym na skarżącego nie nałożonego nadmiernego indywidualnego obciążenia.


    Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności przedmiotowej sprawy Trybunał nie stwierdził naruszenia art.1 Protokołu 1 do Konwencji.

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: