close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

    Strona Archiwalna
    Aktualna strona znajduje się pod adresem: gov.pl/dyplomacja

  • PROFILE KRAJÓW

  • NazwaAngola
    Nazwa oficjalnaRepublika Angoli
    StolicaLuanda
    Walutakwanza (AOA)
    Językportugalski
    Polska placówkaAmbasada RP w Luandzie

     

    Wjazd i pobyt


     

    Władze angolskie wymagają od obywateli RP, bez względu na rodzaj paszportu, wizy pobytowej lub wizy na przejazd tranzytem. Paszport powinien być ważny minimum 6 miesięcy. Wizę pobytową oraz wizę tranzytową można otrzymać w Ambasadzie Angoli w Warszawie (http://embangola.pl/) lub w innych placówkach dyplomatycznych i konsularnych tego kraju.

     

     

    Od 30 marca 2018 r. wizę na pobyt krótkoterminowy w Angoli w celach turystycznych można otrzymać również na lotnisku w Luandzie. W tym celu, przed planowaną podróżą, należy wypełnić wniosek o przyznanie wizy na stronie internetowej Urzędu ds. Migracji i Cudzoziemców Republiki Angoli  (http://www.smevisa.gov.ao/), a po otrzymaniu „wstępnej autoryzacji wjazdu”, uzyskać wizę na lotnisku w Luandzie.

     

     

    Pobyt w Angoli bez ważnej wizy jest karany wysoką grzywną, a w  przypadku kontroli, nakazem natychmiastowego opuszczenia kraju.

     

    Bezpieczeństwo


     

    Istnieje wysokie zagrożenie przestępczością pospolitą. Do napadów i kradzieży dochodzi zwłaszcza w Luandzie oraz na głównych szlakach komunikacyjnych. Spacerując po stolicy lub poruszając się po tym mieście samochodem, należy zachować zdroworozsądkowe środki ostrożności. Nie należy nosić przy sobie dużych sum pieniędzy, biżuterii, laptopów ani innych drogocennych przedmiotów. W samochodzie koniecznie należy zamykać okna i blokować drzwi. Szczególne środki ostrożności należy zachować także na plaży, gdzie bardzo często dochodzi do kradzieży. Poważnym niebezpieczeństwem w głębi kraju są miny - pozostałość z okresu działań wojennych. Nie wolno zbaczać z regularnie uczęszczanych dróg. Nie wszystkie pola minowe są wyraźnie oznaczone (warto zasięgnąć opinii mieszkańców).

     

    Ubezpieczenie


     

    Nie ma obowiązku wykupienia ubezpieczeń osobowych. Polisy polskich i zagranicznych towarzystw ubezpieczeniowych nie są uznawane za formę gwarancji zapłaty, np. kosztów leczenia. Zaleca się wykupienie polisy, by uzyskać refundację poniesionych wydatków - najlepiej takiej, która obejmuje też koszty transportu medycznego chorego. Można wykupić miejscowe ubezpieczenie medyczne.

     

    Zdrowie


     

    Wymagany jest dowód szczepienia przeciw żółtej febrze - należy go okazać straży granicznej przy wjeździe do kraju (tzw. żółta książeczka). Angola leży w strefie tropikalnej, w której występują liczne zagrożenia zdrowotne. Największym z nich jest malaria, występująca w zasadzie na terytorium całego kraju i we wszystkich porach roku. Zaleca się stosowanie profilaktyki przeciwmalarycznej. W przypadku pojawienia się wysokiej gorączki, bólu mięśni i głowy oraz objawów przypominających zatrucie pokarmowe (także po powrocie do Polski) należy bezwzględnie zgłosić się do lekarza, ponieważ opóźnienie leczenia malarii może być bardzo niebezpieczne. Aby zmniejszyć ryzyko ukąszeń komarów przenoszących malarię, należy unikać przebywania na zewnątrz po zapadnięciu zmroku oraz nosić odzież zakrywającą ramiona i nogi. Podczas snu należy chronić się pod moskitierą. Zaleca się stosowanie kremów lub aerozoli odstraszających komary.
    W Angoli odnotowuje się dość wysoką zachorowalność na cholerę, żółtaczkę, śpiączkę, gruźlicę, polio i trąd. Rośnie liczba nosicieli wirusa HIV i osób chorych na AIDS. W związku z dużym zagrożeniem cholerą należy przestrzegać podstawowych zasad profilaktyki i podwyższonych rygorów higieniczno-sanitarnych, a zwłaszcza: często myć ręce, dokładnie odkażać naczynia, owoce i warzywa, używać tylko przegotowanej wody, unikać spożywania ryb i owoców morza i - ogólnie - posiłków w barach i restauracjach, gdzie higiena budzi wątpliwości. Zatrucia pokarmowe zdarzają się często. Zaleca się spożywanie wyłącznie napojów sprzedawanych w zamkniętych butelkach lub w puszkach. Pomoc medyczną na odpowiednim poziomie świadczą jedynie prywatne kliniki. Cena wizyty u lekarza to 50-100 USD, dzienny pobyt w szpitalu kosztuje od 500 do ponad 2000 USD. Prywatne szpitale i ośrodki zdrowia żądają wniesienia opłaty przed podjęciem leczenia. Publiczna pomoc medyczna jest świadczona wyłącznie obywatelom Angoli. Nie istnieje pogotowie ratunkowe.

     

    Podróżowanie po kraju


     

    Podróżowanie po kraju jest trudne i często ryzykowne. Trwa odbudowa dróg, mostów oraz wiaduktów po wieloletniej wojnie domowej. Najlepiej podróżować samochodem terenowym. Większość dróg jest zniszczona, a podczas pory deszczowej wiele z nich jest nieprzejezdnych. Usługi serwisowe są rzadkie i na niskim poziomie. Jeśli to możliwe, zaleca się podróż przynajmniej dwoma samochodami. Głównym środkiem komunikacji między Luandą a stolicami prowincji nadal są samoloty.

     

    Na niektórych trasach alternatywą są połączenia autobusowe, choć należy liczyć się z możliwością przeładowanych autobusów, bądź ryzykiem awarii. Nie istnieje pasażerski transport morski. Poza miastami Benguela i Lobito baza hotelowa jest bardzo skromna.

     

    Informacje dla kierowców


     

    Obowiązuje ruch prawostronny. W przypadku pobytu ponad 3-miesięcznego obowiązkowe jest posiadanie miejscowego prawa jazdy, które otrzymuje się na podstawie polskiego prawa jazdy (procedura jest długotrwała). Funkcjonariusze policji bardzo rzadko honorują międzynarodowe prawo jazdy i żądają od cudzoziemców okazania dokumentu miejscowego, podobnie jak firmy wynajmujące samochody. Angolskie prawo jazdy nowego typu jest ważne na obszarze państw Afryki Południowej należących do Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC). Ubezpieczenie OC jest obowiązkowe. Nie powinno się podróżować po zmroku. Kierowcy nagminnie oślepiają współużytkowników dróg długimi światłami lub jeżdżą bez dostatecznego oświetlenia oraz niewłaściwie parkują. Należy zachować szczególną uwagę podczas poruszania się po Luandzie o każdej porze dnia ze względu na bardzo niebezpieczną jazdę motocykli (motocykliści nie przestrzegają znaków drogowych i świateł!) oraz wymuszanie pierwszeństwa. W razie kolizji, w której byliby ranni, należy jak najszybciej udać się na najbliższy posterunek policji, ponieważ pozostanie na miejscu grozi samosądem ze strony miejscowej ludności.

     

    Cło


     

    Osoby dorosłe mogą wwieźć do Angoli 10 tys. USD, a małoletni poniżej 18 roku życia - do 5 tys. USD. Przy wyjeździe rezydenci mogą wywieźć do 10 tys. USD, a cudzoziemcy przebywający w Angoli na pobyt czasowy do 5 tys. USD. W przypadku większej kwoty konieczna jest deklaracja przy wwozie, a przy wywozie - zezwolenie z banku/zgłoszenie w urzędzie celnym. Można przywozić i wywozić do 50 tys. AOA. Przepisy celne zbliżone są do standardów międzynarodowych. Nie wolno wywozić kamieni szlachetnych, kości słoniowej, wyrobów ze skóry krokodyla i węża oraz skorup żółwi. W przypadku wywozu wyrobów rękodzieła artystycznego z drewna, obrazów i innych dzieł sztuki wymagana jest zgoda Ministerstwa Kultury (na wyrobie zostaje przyklejony specjalny znaczek z pieczątką). Niektóre sklepy z pamiątkami sprzedają wyroby z naklejkami zezwalającymi na wywóz. Ograniczenia co do przywozu mieszczą się w standardach międzynarodowych (broń, narkotyki, itp.). Zwolnienia z cła dotyczą tylko rzeczy osobistych w ilościach niehandlowych.

     

    Przepisy prawne


     

    Należy zgłosić swój pobyt służbom imigracyjnym oraz poinformować o miejscu zamieszkania (na formularzu przekroczenia granicy). Obowiązek zameldowania cudzoziemca spoczywa na hotelu lub osobie prywatnej udzielającej mu gościny. Zaleca się, aby obywatele polscy, ze względu na własne bezpieczeństwo, po przybyciu do Angoli zgłaszali Ambasadzie RP w Luandzie swój pobyt w tym kraju lub rejestrowali się w systemie Odyseusz. Zaleca się stałe noszenie przy sobie dowodu tożsamości, np. poświadczonej urzędowo (w Ambasadzie) fotokopii paszportu z ważną wizą. Paszport należy przechowywać w bezpiecznym miejscu.

    Akty seksualne między osobami tej samej płci nie są wyraźnie zabronione, ale jako "czyny niemoralne" mogą być zagrożone karą.

     

    Przydatne informacje


     

    Angola należy do najdroższych krajów świata. Ceny wielu towarów i usług są zaskakująco wysokie (dotyczy to zwłaszcza restauracji, hoteli, wynajmu domów lub mieszkań). Przykładowo, w Luandzie i na prowincji przeciętne miejsce hotelowe kosztuje dziennie około 200 USD (jeśli uda się je znaleźć), a na posiłek trzeba przewidzieć min. 50 USD na osobę.

     

    Z wyjątkiem kilku luksusowych hoteli płatności kartą kredytową nie są akceptowane. W Luandzie zainstalowano bankomaty obsługujące karty VISA, ale nie ma informacji, czy akceptują karty wystawione poza Angolą. Nie stosuje się czeków podróżnych.

     

    Należy stosować się do zakazu fotografowania budynków rządowych i wojskowych, który bywa przenoszony na całą sferę obiektów publicznych. Sugerujemy zapytać o zgodę na zrobienie zdjęcia, aby uniknąć konfiskaty kamery, aparatu lub filmu przez służby odpowiedzialne za ochronę.

     

    Podstawowym środkiem komunikacji miejskiej są prywatne mikrobusy (kolor niebieski), zwane myląco taksówkami. Mikrobusy te bywają przeładowane, często w fatalnym stanie technicznym i nieostrożnie prowadzone. W Luandzie istnieje także ograniczony transport autobusowy. Klasyczne taksówki istnieją, jednakże kontakt z nimi jest utrudniony.

     

    W Luandzie i w innych miastach występują trudności z zaopatrzeniem w wodę, energię elektryczną i paliwa. Hotele i zamożniejsze domy prywatne mają własne zbiorniki na wodę i agregaty prądotwórcze.
    Telefonia komórkowa jest rozpowszechniona. W Angoli działa dwóch operatorów: Movicel i Unitel. Korzystanie z telefonu komórkowego zarejestrowanego w Polsce (roaming) jest możliwe (warto zasięgnąć informacji u operatora), choć dość drogie.

     

    Język urzędowy - portugalski - jest powszechnie używany. Znajomość innych języków obcych jest znikoma. W regionach graniczących z Demokratyczną Republiką Konga dość popularny jest język francuski.



     


     

    Podczas podróży zagranicznych należy przestrzegać praw i zwyczajów kraju pobytu, pamiętając przy tym, że gospodarze mają prawo wymagać stosownego zachowania od turystów odwiedzających ich kraj, w tym w odniesieniu do zakresu swobód przysługujących różnym grupom społecznym oraz światopoglądowym. Przed wyjazdem zapoznaj się z wszelkimi dostępnymi informacjami o kraju, do którego się udajesz, a które mogą być przydatne w podróży.

     

     

    Podczas planowania podróży do opisanego powyżej kraju, zaleca się zapoznanie się z  ostrzeżeniami dla podróżujących, zawierającymi najnowsze informacje istotne dla bezpieczeństwa obywateli polskich na świecie oraz zgłoszenie podróży w systemie Odyseusz.msz.gov.pl

     

     

    MSZ dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne, jednak mają one charakter wyłącznie informacyjny i nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń.

     

    21 kwietnia 2015 (ostatnia aktualizacja: 30 lipca 2018)

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: