close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

    Strona Archiwalna
    Aktualna strona znajduje się pod adresem: gov.pl/dyplomacja

  • REFERATY

  • 2 maja 2014

    Współczesne trendy kształtowania otoczenia obiektów użyteczności publicznej

    dr inż. Kinga Kimic, architekt krajobrazu, adiunkt w Katedrze Architektury Krajobrazu na Wydziale Ogrodnictwa, Biotechnologii i Architektury Krajobrazu SGGW w Warszawie, członek zespołu projektowania, opiekun studenckiego Koła Naukowego Architektów Krajobrazu przy SGGW.

    W pracy naukowej, dydaktycznej i projektowej zajmuje się zagadnieniami kształtowania i użytkowania publicznych terenów zieleni (skwerów, parków, także przestrzeni osiedli mieszkaniowych i terenów poprzemysłowych) oraz przestrzeni publicznych miast związanych z otoczeniem obiektów użyteczności publicznej - zarówno w ujęciu historycznym, jak i w odniesieniu do czasów współczesnych.

    Autorka i współautorka opracowań projektowych i badawczych związanych z kształtowaniem terenów zieleni w przestrzeni miejskiej.

     

    Obiekty użyteczności publicznej - zarówno siedziby urzędów i instytucji państwowych, jak i firm komercyjnych - są istotnymi elementami rozpoznawalnymi w krajobrazie miasta. Sposób kształtowania przestrzeni w ich bezpośrednim otoczeniu powinien czerpać z tradycji danego miejsca w relacji do obecnego kontekstu, ale także wybiegać w przyszłość. Obiekty reprezentujące tę grupę, zwłaszcza tworzone w czasach nam obecnych, wpisywane są w coraz szerszy kontekst przestrzenny - ich atrakcyjnie ukształtowane otoczenie nie jest postrzegane jako wycinek terenu zawarty tuż przy elewacji budynku, ale utożsamiany z przestrzenią ogólnodostępną rozpoznawaną i użytkowaną w skali placu i ulicy, a nawet rejonu, czy dzielnicy miasta. Zacierają się granice pomiędzy przestrzenią prywatną, a publiczną pozwalając na ich funkcjonalną i wizerunkową integrację.

    Wśród wiodących trendów kształtowania otoczenia obiektów użyteczności publicznej dominuje różnorodność i wielość rozwiązań uzależnionych od wielkości danej przestrzeni, formy i skali architektury, potrzeb użytkowników, pomysłów twórców i in. Obszary ukształtowane w sposób zachowawczy i uspokojony współistnieją z tymi bardziej odważnymi, niepowtarzalnymi, interpretowanymi jako elementy zaskoczenia posiadające własną tożsamość. Dotyczy to zarówno przestrzeni zewnętrznych budynków, jak i założeń wewnętrznych - niewidocznego z ulicy patio, dziedzińca, ogrodu na dachu, czy ogrodów wertykalnych pokrywających elewacje. W każdym z przypadków wspólne są jednak cechy i funkcje, jakie względem budynku pełni jego otoczenie. Wyznacznikami jakości miejsca powinny być: kompozycyjne i funkcjonalne zintegrowanie otoczenia z architekturą, zapewnienie sprawnej komunikacji eliminującej utrudnienia, w tym ograniczenia dla osób niepełnosprawnych, zapewnienie bezpieczeństwa. Przestrzeń ta powinna być kreowana przy wykorzystaniu dobrej jakości materiałów zastosowanych w nawierzchniach i elementach wyposażenia o spójnej, atrakcyjnej formie i dobranej kolorystyce, a także przy udziale roślinności, której różnorodność form i cech plastycznych daje wiele możliwości wpływania na obraz danego miejsca. Wszystkie te elementy harmonijnie wkomponowane w przestrzeń sprawiają, iż pełni ona funkcje reprezentacyjne, staje się wizytówką danej instytucji. Atrakcyjnie ukształtowane otoczenie podkreśla rangę obiektu, przyciąga uwagę i buduje w świadomości odbiorcy dobre wrażenie, jest oznaką prestiżu i bezpośrednio oddziałuje nie tylko na współpracowników i petentów, ale także na konkurencję. Udział roślinności jest oznaką dbałości o wysoki standard zagospodarowania przestrzeni w otoczeniu budynków użyteczności publicznej. Nie powinien on ograniczać się tylko do podwyższania walorów ozdobnych miejsca, ukrywania mankamentów i podkreślania walorów architektury, czy w ujęciu przyrodniczym - poprawy warunków mikroklimatu miejsca. Rośliny uczestniczą w kreacji otoczenia i miejsc służących wypoczynkowi pracowników i gości, a nawet stają się areną dla negocjacji. Wspólnie z elementami systemu informacji, takimi jak logo lub wyeksponowana nazwa danej instytucji, przejmują także rolę informacyjną stając się jednym ze znaków rozpoznawczych.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: