close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

    Strona Archiwalna
    Aktualna strona znajduje się pod adresem: gov.pl/dyplomacja

  • REFERATY

  • 5 maja 2014

    Zasady kształtowania roślinności w przestrzeniach publicznych

    dr inż. arch. krajobrazu Beata Fortuna-Antoszkiewicz – architekt krajobrazu, doktor inżynier. Absolwentka Oddziału Architektury Krajobrazu na Wydziale Ogrodniczym oraz Podyplomowego Studium Ochrony i Konserwacji Zabytkowych Założeń Ogrodowych SGGW w Warszawie. Od 1994 r. zatrudniona na macierzystej uczelni – jako asystent w Katedrze Urządzania i Pielęgnowania Krajobrazu, obecnie adiunkt w Katedrze Architektury Krajobrazu SGGW. Promotor licznych prac dyplomowych inżynierskich i magisterskich. Autor publikacji o wymiarze teoretycznym i praktycznym z zakresu urządzania i pielęgnowania współczesnych i zabytkowych obiektów architektury krajobrazu. Autor projektów m.in. rewaloryzacji parków historycznych oraz opracowań z zakresu oceny stanu drzewostanów parkowych. Konsultant d/s pielęgnacji i konserwacji parków historycznych. Członek Polskiego Towarzystwa Dendrologicznego.

     

    dr inż. arch. krajobrazu Marzena Suchocka - Katedra Architektury Krajobrazu, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie

     

     

    W krajobrazie miasta istotną i nieocenioną rolę spełnia roślinność jako forma natury w przestrzeni zurbanizowanej (funkcja biologiczna) oraz ważna kompozycyjnie forma przestrzenna (instrument kształtowania krajobrazu i kreowania wizerunku przestrzeni publicznej). Jest podstawowym tworzywem różnego rodzaju obiektów – parków, ogrodów, miejskich terenów zieleni, gdzie stanowi zasadniczy trzon układów kompozycyjnych. Obecność roślin, szczególnie drzew, w otoczeniu człowieka jest niezwykle pożądana – zapewnia lepsze warunki środowiskowe i mocno oddziałuje na sferę psychiczną. Wartość przestrzeni publicznej miasta zwykle wzrasta wraz z pojawianiem się w niej roślinności, ujętej w karby harmonijnej kompozycji – dekoracyjnej i funkcjonalnej.

    Tworzenie takich kompozycji i kształtowanie roślinności w miejskiej przestrzeni publicznej opiera się na kilku podstawowych kryteriach i uwzględnia:

     

    • określoną funkcję obiektu/terenu;
    • kontekst przestrzenny czyli istniejącą formę i kształt otoczenia (elementy terenowe, obiekty architektury, układy urbanistyczne, etc.);
    • infrastrukturę techniczną i warunki siedliskowe;
    • odpowiedni dobór gatunkowy roślin czyli umiejętne zestawianie roślin o zróżnicowanych cechach (biologicznych i plastycznych).

    Ogólnie, kompozycje i układy roślinne w przestrzeni publicznej miasta powinny cechować: dekoracyjność, funkcjonalność, komfort i bezpieczeństwo, a także aspekt ekonomiczny  - łatwość pielęgnacji czyli minimalizowanie kosztów utrzymania obiektu.

    Uwzględnienie powyższych zasad jest podstawą tworzenia kompozycji przestrzennych o wysokich walorach krajobrazowych oraz różnorodnych funkcjach.

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: