close

Obrona przeciwrakietowa NATO

Podczas szczytu NATO w Lizbonie zapadła decyzja o uznaniu obrony przeciwrakietowej za wspólną misję Sojuszu oraz budowie sojuszniczej tarczy antyrakietowej. Tworzenie systemu ma się odbywać poprzez rozszerzenie istniejącego systemu obrony przeciwrakietowej teatru działań  (ALTBMD) o obronę terytorialną. System natowski ma być budowany w oparciu o przyszłe amerykańskie instalacje obrony przeciwrakietowej w Europie (zwłaszcza bazy w Polsce i Rumunii, a także system Aegis BMD na Morzu Śródziemnym) oraz narodowe zasoby państw sojuszniczych desygnowane na rzecz programu ALTBMD. Efektem końcowym prac będzie powstanie wspólnego systemu dowodzenia obroną przeciwrakietową NATO.

 

Podczas szczytu NATO w Chicago w maju 2012 r. Sojusz zadeklarował przejściową zdolność operacyjną swojej obrony przeciwrakietowej (Interim Ballistic Missile Defence Capability), która łączy indywidualne wkłady sojuszników ze wspólnym systemem kierowania i dowodzenia NATO. Przejściowa zdolność wyposaża Sojusz w ograniczoną, ale operacyjnie znaczącą oraz natychmiast dostępną zdolność do zwalczania zagrożeń rakietowych. Jest to pierwszy krok w kierunku zapewnienia pełnej ochrony ludności, terytorium i sił zbrojnych europejskich sojuszników w NATO.

 

Podczas szczytu w Newport we wrześniu 2014 r. Sojusz odnotował podstęp prac w zakresie realizacji w rozwijaniu zdolności obrony przeciwrakietowej NATO, w tym rozpoczęcie prac w celu rozmieszczenia naziemnego systemu BMD Aegis do 2015 r. w bazie Deveselu w Rumunii. Do końca 2015 r. instalacja powinna osiągnąć funkcjonalność. W I połowie 2016 r. planowane jest rozpoczęcie prac konstrukcyjnych w bazie w Redzikowie.

© 2012 Ministerstwo Spraw Zagranicznych