close

Współpraca UE z partnerami zewnętrznymi w zakresie WPBiO

Współpraca UE – ONZ

 

Współpracę UE z Organizacją Narodów Zjednoczonych w dziedzinie zarządzania kryzysowego reguluje deklaracja podpisana we wrześniu 2003 r. w Nowym Jorku. UE i ONZ utworzyły mechanizm konsultacyjny na szczeblu roboczym, w ramach którego podejmują działania dotyczące planowania, szkoleń, wymiany informacji i doświadczeń z zakresu zarządzania kryzysowego. W listopadzie 2005 r. w Departamencie Operacji Pokojowych ONZ w Nowym Jorku ustanowiono wojskowego oficera łącznikowego UE. W czerwcu 2007 r. organizacje podpisały Wspólne Oświadczenie w sprawie wzmocnienia współpracy UE – ONZ w zarządzaniu kryzysowym (odwołanie do możliwości użycia Grup Bojowych w operacji prowadzonej przez UE na prośbę RB ONZ). W odpowiedzi na prośbę ONZ o wsparcie sił MONUC w Demokratycznej Republice Konga w celu nadzorowania procesu wyborczego w tym kraju, UE przeprowadziła w 2006 r. DRK operację EUFOR RD Congo.

 

Współpraca UE – Unia Afrykańska (UA)

 

Działania UE na kontynencie afrykańskim w zakresie zapobiegania konfliktom i reagowania kryzysowego stały się jednym z istotniejszych aspektów WPBiO. W relacjach tych obowiązuje zasada African ownership, oznaczająca zasadniczą odpowiedzialność Afryki, w tym UA za pokój i bezpieczeństwo na kontynencie. Rola UE ma być pomocnicza. W celu wzmocnienia politycznego dialogu z UA w Addis Abebie utworzono przedstawicielstwo Komisji Europejskiej oraz wyznaczono Specjalnego Przedstawiciela UE (EUSR).

UE pomaga w budowaniu tzw. African Peace and Security Architecture (APSA), w tym utworzeniu afrykańskich sił szybkiego reagowania (African Standby Force).

 

Współpraca w ramach Procesu Barcelońskiego

 

Na szczycie szefów państw i rządów uczestniczących w Procesie Barcelońskim, który odbył się w listopadzie 2005 r. w Barcelonie przyjęto 5-letni program pracy tego forum. Dokument wskazuje m.in. na potrzebę rozwijania dialogu w ramach WPBiO i wzmocnienia współpracy w oparciu o dobrowolny udział partnerów w unijnych operacjach poszukiwawczych i ratowniczych, ochrony ludności oraz misjach prewencyjnych i zarządzania kryzysowego. 13 lipca 2008 r. w Paryżu powołano do życia Unię dla Śródziemnomorza, która ma stanowić uzupełnienie i wzmocnienie istniejących struktur współpracy.

Dotychczas możliwości pogłębienia kontaktów z partnerami śródziemnomorskimi w zakresie WPBiO były jednak ograniczone. Konflikt izraelsko – palestyński stanowi jedną z zasadniczych barier dla wzmocnienia współpracy w zakresie bezpieczeństwa z państwami regionu. Ponadto, państwa te preferują rozwijanie dwustronnych stosunków z UE w zakresie bezpieczeństwa i interesów strategicznych oraz przedkładają współpracę rozwijaną w ramach NATO nad dialog w ramach WPBiO. Współpraca ograniczała się dotychczas do dyskusji, wymiany poglądów i przyjmowania deklaracji, którym nie towarzyszyły zobowiązania do podjęcia konkretnych inicjatyw.

 

Współpraca z krajami Partnerstwa Wschodniego

 

W trakcie polskiej prezydencji w grudniu 2011 Rada ds. Zagranicznych przyjęła konkluzje mówiące o pogłębieniu relacji z państwami Partnerstwa Wschodniego w obszarze WPBiO. Udało się wyróżnić państwa PW i uzyskać akceptację dla rozwoju współpracy z tą grupą. Konkluzje FAC odnoszą się do równoległych prac w tym zakresie, w wyniku których ESDZ ma opracować dokument (policy paper) dot. współpracy UE z partnerami, włączając w to partnerów ze wschodniego sąsiedztwa.

 

© 2012 Ministerstwo Spraw Zagranicznych