close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć
  • USTAWA

  • USTAWA

    z dnia 7 września 2007 r.

    o Karcie Polaka

     

    realizując postanowienia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie udzielania pomocy Polakom zamieszkałym za  granicą w zachowaniu ich związków z narodowym dziedzictwem kulturalnym,wypełniając moralny obowiązek wobec Polaków na Wschodzie, którzy na skutek zmiennych losów naszej Ojczyzny utracili obywatelstwo polskie, spełniając oczekiwania tych, którzy polskimi obywatelami nigdy wcześniej nie byli, lecz ze względu na swoje poczucie tożsamości narodowej pragną uzyskać potwierdzenie przynależności do Narodu Polskiego, w celu wzmocnienia więzi łączących Polaków na Wschodzie z Macierzą oraz wspierając ich starania o zachowanie języka polskiego oraz kultywowanie tradycji narodowej, postanawia się, co następuje:

    Rozdział 1

    Przepisy ogólne

    Art. 1.

    Ustawa określa uprawnienia osoby, której przyznano Kartę Polaka, zwanej dalej„posiadaczem Karty Polaka”, zasady przyznawania, utraty ważności i unieważniania Karty Polaka oraz właściwość i tryb postępowania organów w tych sprawach.

    Art. 2.

    1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do Narodu Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:

    1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową znajomość

    języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i

    kultywowanie polskich tradycji i zwyczajów;

    2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”,

    lub upoważnionego pracownika organizacji, o której mowa w art. 15 ust. 1,

    złoży pisemną deklarację przynależności do Narodu Polskiego;

    3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub posiadała obywatelstwo polskie,

    lub co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków

    było narodowości polskiej lub posiadało obywatelstwo polskie, albo przedstawi

    zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej działającej na terenie jednego z państw, o których mowa w ust. 2, potwierdzające aktywne zaangażowanie

    w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej

    mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat.

    2. Karta Polaka może być przyznana wyłącznie osobie posiadającej w dniu złożenia

    wniosku o wydanie Karty Polaka obywatelstwo Republiki Armenii, Republiki

    Azerbejdżańskiej, Republiki Białoruś, Republiki Estońskiej, Gruzji, Republiki

    Kazachstanu, Republiki Kirgiskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Łotewskiej,

    Republiki Mołdowy, Federacji Rosyjskiej, Republiki Tadżykistanu, Turkmenistanu,

    Ukrainy lub Republiki Uzbekistanu albo posiadającej w jednym z tych

    państw status bezpaństwowca.

    3. Karta Polaka może być także przyznana osobie będącej obywatelem jednego z

    państw, o których mowa w ust. 2, której polskie pochodzenie zostało prawomocnie

    stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o

    repatriacji (Dz.U. z 2004 r. Nr 53, poz. 532, z 2005 r. Nr 94, poz. 788, z 2006 r.

    Nr 249, poz. 1828 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818).

    4. Karta Polaka może być przyznana wyłącznie osobie nieposiadającej obywatelstwa

    polskiego albo zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej

    Polskiej.

    Art. 3.

    1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu Polskiego.

    2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.

    Art. 4.

    1. Do postępowań w sprawach uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy

    z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.

    z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.2)), jeżeli niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.

    2. Do postępowań w sprawach należących do właściwości konsulów stosuje się

    przepisy ustawy z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej

    Polskiej (Dz.U. z 2002 r. Nr 215, poz. 1823 oraz z 2004 r. Nr 173, poz. 1808).

    Rozdział 2

    Uprawnienia posiadacza Karty Polaka

    Art. 5.

    1. Posiadacz Karty Polaka może ubiegać się o zwolnienie z opłaty za przyjęcie i

    rozpatrzenie wniosku o wydanie wizy krajowej w celu korzystania z uprawnień

    wynikających z posiadania Karty Polaka lub o refundację tej opłaty.

    2. Refundacja, o której mowa w ust. 1, jest finansowana z budżetu państwa z części,

    której dysponentem jest minister właściwy do spraw zagranicznych.

    3. Refundacja, o której mowa w ust. 1, jest dokonywana za pośrednictwem właściwego

    konsula.

    Art. 6.

    1. Posiadacz Karty Polaka ma prawo do:

    1) zwolnienia z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę na zasadach określonych

    w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

    rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm.3));

    2) podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej na takich samych

    zasadach jak obywatele polscy na zasadach określonych w ustawie z dnia 2

    lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2007 r. Nr

    155, poz. 1095);

    3) podejmowania i odbywania studiów, studiów doktoranckich oraz innych

    form kształcenia, a także uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach

    rozwojowych na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. -

    Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.4));

    4) korzystania z form kształcenia na zasadach określonych w ustawie z dnia 7

    września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z

    źn. zm.5));

    5) korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej w stanach nagłych, w zakresie

    określonym w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki

    zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210, poz.

    2135, z późn. zm.6)), chyba że umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita

    Polska jest stroną, przewiduje zasady bardziej korzystne;

    6) ulgi 37 % przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego

    kolejowego w pociągach osobowych, pospiesznych i ekspresowych, na podstawie

    biletów jednorazowych, na zasadach określonych w ustawie z dnia

    20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego

    transportu zbiorowego (Dz.U. z 2002 r. Nr 175, poz. 1440, z

    źn. zm.7));

    7) bezpłatnego wstępu do muzeów państwowych.

    2. Posiadacz Karty Polaka lub osoba, której stwierdzono pochodzenie polskie

    zgodnie z ustawą o repatriacji, korzysta z pierwszeństwa przy ubieganiu się o

    pomoc finansową udzielaną osobom fizycznym ze środków budżetu państwa lub

    budżetów samorządów terytorialnych przeznaczonych na wspieranie Polaków za

    granicą.

    3. Posiadacz Karty Polaka podejmujący kształcenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3,

    zachowuje prawo do ubiegania się o stypendia i inną pomoc przewidzianą dla

    cudzoziemców w odrębnych przepisach.

    4. Przepis ust. 1 pkt 5 nie ma zastosowania do osób uprawnionych do świadczeń

    opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia

    społecznego.

    Art. 7.

    1. Przyznanie Karty Polaka nie oznacza nabycia polskiego obywatelstwa ani

    stwierdzenia polskiego pochodzenia w rozumieniu odrębnych przepisów.

    2. Karta Polaka nie jest dokumentem uprawniającym do przekraczania granicy ani

    do osiedlenia się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    Art. 8.

    Koszty świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5, są finansowane

    z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do

    spraw zdrowia, na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o

    świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

    Rozdział 3

    Rada do Spraw Polaków na Wschodzie

    Art. 9.

    1. Tworzy się Radę do Spraw Polaków na Wschodzie.

    2. Rada do Spraw Polaków na Wschodzie, zwana dalej „Radą”, jest organem administracji

    publicznej rozpatrującym odwołania od decyzji, o których mowa w art.

    19 i 20.

    3. Radzie przysługują uprawnienia organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu

    postępowania administracyjnego.

    4. Rada jest także organem właściwym w sprawach wznowienia postępowania,

    uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności wydanych przez siebie decyzji

    lub postanowień.

    5. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

    1) wewnętrzną organizację i tryb pracy Rady, w tym tryb podejmowania decyzji,

    2) tryb wyboru, uprawnienia i obowiązki przewodniczącego Rady,

    3) wysokość wynagrodzenia przysługującego członkom Rady za udział w pracach

    Rady oraz sposób pokrywania pozostałych wydatków związanych z

    pracami Rady

    4) (uchylony)

    – uwzględniając zakres zadań Rady oraz konieczność ich sprawnego i terminowego

    wykonywania.

    ©Kancelaria Sejmu s. 5/11

    2011-08-09

    6. Obsługę administracyjną i kancelaryjną Rady zapewnia Kancelaria Prezesa Rady

    Ministrów.

    7. Działalność Rady jest finansowana z budżetu państwa, z rozdziału dotyczącego

    Rady do Spraw Polaków na Wschodzie, z części dotyczącej Kancelarii Prezesa

    Rady Ministrów.

    8. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki organizacyjne

    wykonywania obsługi Rady, uwzględniając charakter jej zadań.

    Art. 10.

    1. W skład Rady wchodzi 6 członków powoływanych przez Prezesa Rady Ministrów

    na pięcioletnią kadencję spośród osób wyróżniających się wiedzą i doświadczeniem

    z zakresu spraw dotyczących Polonii i Polaków za granicą. Co

    najmniej połowa członków Rady powinna posiadać wyższe wykształcenie

    prawnicze.

    2. Członkiem Rady może być osoba posiadająca obywatelstwo polskie i korzystająca

    z pełni praw publicznych oraz niekarana za przestępstwo popełnione umyślnie,

    ścigane z oskarżenia publicznego.

    Art. 11.

    1. Prezes Rady Ministrów może odwołać członka Rady przed upływem kadencji.

    2. Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady w przypadku prawomocnego

    skazania za przestępstwo popełnione umyślnie, ścigane z oskarżenia publicznego.

    3. W przypadku odwołania członka Rady lub jego śmierci Prezes Rady Ministrów

    uzupełnia skład Rady, powołując, na miejsce opróżnione, nowego członka Rady

    na okres do końca kadencji.

    Rozdział 4

    Przyznawanie i unieważnianie Karty Polaka

    Art. 12.

    1. Przyznanie Karty Polaka następuje w drodze decyzji administracyjnej, na pisemny

    wniosek osoby ubiegającej się o jej wydanie, zwanej dalej „wnioskodawcą”,

    lub jej przedstawiciela ustawowego.

    2. Organem właściwym w sprawie przyznania Karty Polaka jest konsul właściwy

    ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy.

    3. Czynności wykonywane przez konsula w związku ze złożeniem przez wnioskodawcę

    wniosku i wydaniem decyzji o przyznaniu Karty Polaka są wolne od

    opłat konsularnych.

    Art. 13.

    1. Wniosek o wydanie Karty Polaka zawiera następujące dane:

    1) imię i nazwisko;

    2) datę i miejsce urodzenia;

    3) płeć;

    4) adres zamieszkania za granicą;

    5) obywatelstwo albo status bezpaństwowca;

    ©Kancelaria Sejmu s. 6/11

    2011-08-09

    6) narodowość;

    7) obywatelstwo i narodowość rodziców, dziadków lub pradziadków, jeżeli ich

    dane zostały wskazane przez osobę ubiegającą się o przyznanie Karty Polaka.

    2. Wnioskodawca ma obowiązek przedstawić dokumenty i inne dowody potwierdzające

    spełnianie warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2.

    3. Dokumentami i dowodami, o których mowa w ust. 2, mogą być w szczególności:

    1) polskie dokumenty tożsamości;

    2) akty stanu cywilnego lub ich odpisy, metryki chrztu, świadectwa szkolne

    lub inne dokumenty potwierdzające związek z polskością;

    3) dokumenty potwierdzające odbycie służby wojskowej w polskich formacjach

    wojskowych;

    4) dokumenty potwierdzające fakt deportacji lub uwięzienia, zawierające wpis

    informujący o polskim pochodzeniu;

    5) dokumenty o rehabilitacji osoby deportowanej, zawierające wpis informujący

    o polskim pochodzeniu;

    6) zagraniczne dowody tożsamości zawierające informacje na temat narodowości

    polskiej ich posiadacza;

    7) zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej działającej na terenie jednego

    z państw, o których mowa w art. 2 ust. 2, potwierdzające aktywne zaangażowanie

    w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej

    mniejszości narodowej;

    8) prawomocna decyzja w sprawie stwierdzenia polskiego pochodzenia, wydana

    zgodnie z przepisami ustawy o repatriacji.

    4. Prezes Rady Ministrów ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym

    Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wykaz organizacji polskich

    lub polonijnych uprawnionych do wystawiania zaświadczeń, o których mowa w

    ust. 3 pkt 7.

    5. W przypadku osób, o których mowa w art. 2 ust. 3, właściwy organ wydaje decyzję

    o przyznaniu Karty Polaka na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 3

    pkt 8.

    6. W odniesieniu do wnioskodawcy szczególnie zasłużonego dla Rzeczypospolitej

    Polskiej konsul może wydać decyzję o przyznaniu Karty Polaka bez konieczności

    przedstawiania przez wnioskodawcę dokumentów, o których mowa w ust. 3.

    7. Oceny znajomości języka polskiego dokonuje, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2,

    konsul podczas rozmowy z wnioskodawcą.

    Art. 14.

    Do wniosku o przyznanie Karty Polaka wnioskodawca dołącza kopię ważnego dokumentu

    potwierdzającego tożsamość.

    Art. 15.

    1. Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz organizacji

    pozarządowych posiadających osobowość prawną i prowadzących działalność

    w zakresie pomocy osobom narodowości polskiej zamieszkałym na terenie

    państw, o których mowa w art. 2 ust. 2, uprawnionych do przyjmowania i przekazywania

    właściwemu konsulowi wniosków o przyznanie Karty Polaka.

    ©Kancelaria Sejmu s. 7/11

    2011-08-09

    2. W przypadku składania wniosku za pośrednictwem organizacji, o której mowa w

    ust. 1, oceny znajomości języka polskiego dokonuje upoważniony pracownik

    organizacji podczas rozmowy z wnioskodawcą.

    3. Organizacja, o której mowa w ust. 1, przekazuje niezwłocznie właściwemu konsulowi

    otrzymany wniosek wraz z oceną znajomości języka polskiego wnioskodawcy.

    Art. 16.

    1. Małoletniemu przyznaje się Kartę Polaka na wniosek rodziców, gdy:

    1) oboje rodzice posiadają Kartę Polaka;

    2) jeden z rodziców posiada Kartę Polaka – za zgodą drugiego z rodziców wyrażoną

    w oświadczeniu złożonym przed konsulem, chyba że drugiemu z rodziców

    nie przysługuje władza rodzicielska.

    2. Przyznanie Karty Polaka małoletniemu, który ukończył 16 lat, może nastąpić jedynie

    za jego zgodą.

    Art. 17.

    1. Karta Polaka jest ważna przez okres 10 lat od dnia jej przyznania, z zastrzeżeniem

    ust. 2a i 3.

    2. Jeżeli najpóźniej na 3 miesiące przed terminem utraty ważności Karty Polaka jej

    posiadacz złoży wniosek o przedłużenie ważności, ważność Karty Polaka jest

    przedłużana na okres kolejnych 10 lat.

    2a. Karta Polaka przyznana osobie, która ukończyła 65 lat, jest ważna na czas nieoznaczony.

    3. Karta Polaka przyznana małoletniemu traci ważność po upływie roku od dnia

    uzyskania przez niego pełnoletności.

    4. Jeżeli po uzyskaniu pełnoletności, najpóźniej na 3 miesiące przed terminem, o

    którym mowa w ust. 3, posiadacz złoży wniosek o przedłużenie ważności, ważność

    Karty Polaka jest przedłużana na okres 10 lat.

    5. Karta Polaka traci ważność z chwilą nabycia obywatelstwa polskiego albo uzyskania

    zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    Art. 18.

    1. Kartę Polaka osobie, której ją przyznano, wydaje konsul.

    2. Kartę Polaka wręcza konsul lub inna upoważniona przez niego osoba; jeżeli jest

    to możliwe, wręczenie Karty Polaka następuje w sposób uroczysty.

    3. Korzystanie z uprawnień, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3-5, wymaga okazywania

    Karty Polaka oraz ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość jej

    posiadacza.

    4. W przypadku zagubienia lub zniszczenia Karty Polaka konsul, na wniosek posiadacza,

    wydaje duplikat Karty Polaka.

    Art. 19.

    Konsul wydaje decyzję o odmowie przyznania Karty Polaka w przypadku, gdy:

    1) wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w art. 2, z zastrzeżeniem

    art. 13 ust. 6;

    ©Kancelaria Sejmu s. 8/11

    2011-08-09

    2) w postępowaniu o przyznanie Karty Polaka wnioskodawca złożył wniosek

    lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe

    lub fałszywe informacje, jak również gdy zeznał nieprawdę lub zataił prawdę

    albo, w celu użycia jako autentycznego, podrobił lub przerobił dokument

    albo takiego dokumentu jako autentycznego użył;

    3) wnioskodawca repatriował się z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo

    Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych

    zawartych w latach 1944-1957 przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską

    Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką,

    Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną

    Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich,

    do jednego z państw będących stroną tych umów;

    4) wnioskodawca nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na

    osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

    5) przemawiają za tym względy obronności, bezpieczeństwa albo ochrony porządku

    publicznego Rzeczypospolitej Polskiej;

    6) wnioskodawca działa lub działał na szkodę podstawowych interesów Rzeczypospolitej

    Polskiej.

    Art. 19a.

    1. Przed wydaniem decyzji o przyznaniu Karty Polaka właściwy konsul może

    zwrócić się do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby

    także do innych organów administracji publicznej, z wnioskiem o przekazanie

    informacji, czy wobec wnioskodawcy zachodzą okoliczności, o których mowa

    w art. 19 pkt 5 lub 6.

    2. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i inne organy administracji publicznej

    przekazują informacje, o których mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od

    dnia otrzymania wniosku o ich przekazanie. Nieprzekazanie informacji w tym

    terminie uznaje się za równoważne z brakiem okoliczności, o których mowa w

    art. 19 pkt 5 i 6.

    Art. 20.

    1. Konsul, w drodze decyzji administracyjnej, z urzędu unieważnia Kartę Polaka w

    przypadku:

    1) gdy po otrzymaniu Karty Polaka jej posiadacz zachowuje się w sposób

    uwłaczający Rzeczypospolitej Polskiej lub Polakom;

    2) gdy zachodzi jedna z przesłanek określonych w art. 19 pkt 2 i 4-6;

    3) zrzeczenia się Karty Polaka.

    2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, posiadacz Karty Polaka niezwłocznie

    zwraca Kartę Polaka konsulowi, który ją wydał.

    Art. 21.

    1. Organem odwoławczym od decyzji, o których mowa w art. 19 i 20, jest Rada.

    2. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem konsula w terminie 30 dni od dnia doręczenia

    decyzji.

    Art. 22.

    Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

    ©Kancelaria Sejmu s. 9/11

    2011-08-09

    1) wzór wniosku o przyznanie Karty Polaka,

    2) wzór Karty Polaka

    – uwzględniając w szczególności dane, które muszą być zawarte we wniosku o

    wydanie Karty Polaka, oraz dane i informacje, jakie powinny być zawarte w

    Karcie Polaka.

    Rozdział 5

    Rejestry i ewidencje

    Art. 23.

    1. Konsul prowadzi, w zakresie swojej właściwości, rejestr złożonych wniosków o

    przyznanie Karty Polaka, decyzji wydanych w tych sprawach oraz przyznanych i

    unieważnionych Kart Polaka.

    2. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera informację o wydanych decyzjach oraz

    następujące dane osób, którym przyznano albo odmówiono przyznania Karty

    Polaka, albo których Kartę Polaka unieważniono:

    1) imię i nazwisko;

    2) datę i miejsce urodzenia;

    3) płeć;

    4) adres zamieszkania za granicą;

    5) obywatelstwo albo status bezpaństwowca;

    6) narodowość;

    7) obywatelstwo i narodowość rodziców, dziadków lub pradziadków, jeżeli ich

    dane zostały wskazane przez osobę ubiegającą się o przyznanie Karty Polaka.

    3. Konsul przekazuje Radzie dane, o których mowa w ust. 2.

    4. Rada prowadzi centralny rejestr przyznanych oraz unieważnionych Kart Polaka.

    Centralny rejestr zawiera dane, o których mowa w ust. 2.

    Art. 24.

    1. Dane z rejestru, o którym mowa w art. 23 ust. 1, są udostępniane za pośrednictwem

    urządzeń teleinformatycznych, bez konieczności składania pisemnych

    wniosków, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, Szefowi Agencji

    Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji Wywiadu, konsulom oraz organom

    Policji i Straży Granicznej, w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań

    ustawowych tych organów.

    1a. Dane z rejestru, o którym mowa w art. 23 ust. 1, są udostępniane za pośrednictwem

    urządzeń teleinformatycznych, bez konieczności składania pisemnych

    wniosków, także ministrowi właściwemu do spraw gospodarki w zakresie niezbędnym

    do prowadzenia Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

    2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia rejestru,

    o którym mowa w art. 23 ust. 1 i centralnego rejestru, o którym mowa w art. 23

    ust. 4, sposób przetwarzania danych w nich zawartych, a także szczegółowe zasady

    przekazywania przez konsula danych do centralnego rejestru, biorąc pod

    uwagę konieczność zapewnienia wszystkim uprawnionym szybkiego do nich

    dostępu.

    ©Kancelaria Sejmu s. 10/11

    2011-08-09

    3. Ustala się dziesięcioletni okres przechowywania danych w rejestrach.

    Rozdział 6

    Zmiany w przepisach obowiązujących i przepisy końcowe

    Art. 25.

    W ustawie z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej

    (Dz.U. z 2002 r. Nr 215, poz. 1823 i z 2004 r. Nr 173, poz. 1808) po art. 25 dodaje

    się art. 25a w brzmieniu:

    „Art. 25a. Konsul:

    1) prowadzi postępowanie w sprawie przyznania Karty Polaka,

    2) wydaje decyzje o przyznaniu, odmowie przyznania oraz

    unieważnieniu Karty Polaka,

    3) wydaje Kartę Polaka,

    4) przedłuża ważność Karty Polaka w przypadkach określonych

    w ustawie z dnia 7 września 2007 r. – o Karcie Polaka (Dz.U.

    Nr 180, poz. 1280).”.

    Art. 26.

    W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256,

    poz. 2572, z późn. zm.8)) w art. 94a w ust. 2 po pkt 3 dodaje się punkt 3a w brzmieniu:

    „3a) osoby posiadające ważną Kartę Polaka;”.

    Art. 27.

    W ustawie z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów

    środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz.U. z 2002 r. Nr 175, poz. 1440, z

    źn. zm.9)) w art. 4 w ust. 4 po pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się

    pkt 4 w brzmieniu:

    „4) posiadacze ważnej Karty Polaka.”.

    Art. 28.

    W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

    pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm.10)) w art. 87 w ust. 1 po pkt 2b dodaje się

    pkt 2c w brzmieniu:

    „2c) posiadający ważną Kartę Polaka;”.

    Art. 29.

    W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z

    2007 r. Nr 155, poz. 1095) w art. 13 w ust. 2 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:

    „2a) posiadają ważną Kartę Polaka;”.

    Art. 30. (uchylony).

    Art. 31.

    W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164,

    poz. 1365, z późn. zm.11)) w art. 43 wprowadza się następujące zmiany:

    1) w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

    „1a) posiadacze ważnej Karty Polaka;”;

    2) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

    „5. Obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej

    lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

    Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i

    członkowie ich rodzin oraz osoby, które posiadają ważną Kartę Polaka, posiadający

    środki finansowe niezbędne na pokrycie kosztów utrzymania podczas

    studiów, mogą podejmować i odbywać studia, studia doktoranckie oraz

    inne formy kształcenia, a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach

    rozwojowych na zasadach obowiązujących obywateli polskich, z tym

    że osobom tym nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego, stypendium

    specjalnego dla osób niepełnosprawnych, stypendium mieszkaniowego,

    stypendium na wyżywienie i zapomóg, albo na zasadach określonych w

    ust. 3 i 4.”.

    Art. 32.

    Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: