Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Poland

2.	Wyniki wyszukiwania:

Strona: 1

NOWA ZELANDIA
Stolica: Wellington
Waluta: dolar nowozelandzki (NZD);
1 NZD = ok. 0,70 USD
Języki urzędowe: angielski, maoryski
PRZEPISY WJAZDOWE. Obywatele RP udający się do Nowej Zelandii na okres nie dłuższy niż 3 miesiące korzystają z ru¬chu bezwizowego, który obejmuje następujące kategorie przy¬jazdów: a) pobyt turystyczny, odwiedziny rodziny i znajo¬mych, b) nauka (jeden kurs trwający do trzech miesięcy), c) przyjazd w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, d) nieza¬rob¬kowe uczestnictwo w imprezach sportowych lub wydarzeniach kulturalnych, e) przyjazd w celu leczenia (udokumentowany opłaceniem świadczenia medycznego). Ruch bezwizowy nie dotyczy przyjazdów w celu podjęcia pracy, studiów wyższych oraz na pobyt stały.
Przy przekra¬czaniu granicy muszą być spełnione następujące wymogi: 1) paszport, którego okres ważności przekracza przy¬najmniej o 3 miesiące termin planowanego opuszczenia Nowej Zelandii; 2) dobre zdrowie oraz nieposzlakowana opinia; 3) dokumenty potwierdzające deklarowany charakter pobytu i zamiar opuszczenia Nowej Zelandii w odpowiednim terminie (wystawiony poza Nową Zelandią potwierdzony otwarty bilet lotniczy do kraju, do którego posiada się prawo wjazdu, bądź pismo linii lotniczej lub agenta podróży stwierdzające, że po¬dróż została zarezerwowana oraz opłacona, albo też pisemne zapewnienie sponsora nowozelandzkiego, iż pokryje on koszty biletu powrotnego); 4) środki finansowe na zaplanowany okres pobytu, tj. 1000 NZD na osobę na każdy miesiąc lub 400 NZD na osobę na każdy miesiąc, jeżeli zostały opłacone koszty pobytu w Nowej Zelan¬dii (wymagane są odpowiednie doku¬men¬ty, np. potwierdzenie opłaty za hotel lub vouchery hote¬lo¬we). Do udokumentowania odpowiednich środków finansowych służą: gotówka, czeki podróżne, czeki bankowe (bank drafts) lub karty kredytowe uzna¬nych firm z kredytem na wymienione kwoty. Na podstawie oceny, czy podróżny spełnia wymienione kryteria, urzędnik imigracyjny wstawia do paszportu pieczęć określającą termin opuszczenia Nowej Zelandii. Szczegółowa informacja na temat wymogów wjazdowych jest dostępna na stronie internetowej: www.immigration.govt.nz.
Terytoria stowarzyszone: nie ma obowiązku wizowego dla oby¬wateli RP udających się na okres do 31 dni na Wyspy Cooka, Niue i Tokelau. Należy mieć ważny paszport oraz powrotny bilet lotniczy. Można ubiegać się o przedłużenia pobytu na okres do 6 miesięcy (opłaty pobierane z tego tytułu nie przekraczają 120 NZD).
PRZEPISY CELNE. Nie ma ograniczeń przy wwozie, wymianie i wywozie pieniędzy, jednak przy wwożeniu lub wywożeniu go¬tówki o wartości przekraczającej 10 tys. NZD należy wy¬pełnić formularz (Border Cash Report). Obowiązuje bez¬względ¬ny zakaz wwożenia artykułów spożywczych oraz owoców, roślin, nasion, kwiatów itp. Zezwala się na przywóz produktów spożywczych fabrycznie zapakowanych oraz zawierających na opakowaniu szczegółową informację w języku angielskim dotyczącą pro¬duktu i jego składników oraz nazwę kraju jego pochodzenia. Produkty te należy bezwzględnie wpisać do dek¬la¬racji celnej, a na polecenie celnika okazać do skontrolowania. Wszystkie bagaże są prześwietlane – ujawnienie produktu nie zgłoszonego w deklaracji celnej powoduje automatyczne ukaranie podróżnego mandatem w wysokości minimum 200 NZD. Osoba w wieku ponad 17 lat może wwieźć 200 szt. papierosów lub 250 g tytoniu albo 50 cygar, 4,5 l wina lub piwa oraz 1 butelkę alkoholu o pojemności do 1125 ml. W Nowej Zelandii turyści mogą zrobić zakupy w strefie wolnocłowej lotniska zlokalizowanej przed kontrolą paszportową. Podróżny jest uprawniony do wwozu bez opłat celnych (poza rzeczami osobistymi) przedmiotów przezna¬czonych do własnego użytku lub prezentów o łącznej wartości do 700 NZD. W Nowej Zelandii nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku GST (VAT) pobieranego przy zakupach wszel¬kiego rodzaju towarów i usług (wynosi on 12,5 proc.). Poza strefą wolnocłową na lotniskach towary bez podatku GST można kupić w sklepach wolnocłowych (duty free shops) znajdujących się w najwięk¬szych miastach Nowej Zelandii (należy okazać bilet lotniczy zawierający dane o terminie, miejscu odlotu oraz nu¬merze rejsu – odbiór zakupionych produktów następuje przed odlotem w strefie wolnocłowej lotniska). Niektóre sklepy oferują zwol¬nienie z podatku GST pod warunkiem bezpośredniego wysłania produktu na wskazany przez nabywcę adres zagraniczny.
PRZEPISY PRAWNE. Wwóz i wywóz wszelkiego rodzaju narko¬tyków oraz obrót nimi są zabronione i podlegają surowej karze.
MELDUNEK. Nie ma obowiązku meldunkowego.
UBEZPIECZENIE. Koszty leczenia poszkodowanych w wypad¬kach drogowych nie są objęte ubezpieczeniem komunikacyj¬nym, lecz są pokrywane przez instytucję ACC (Accident Com¬pensation Committee), należącą do powszechnego systemu ubezpieczeń zdrowotnych. Stawia to w niekorzystnej sytuacji cudzoziemców nie mających miejscowego ubezpieczenia. Pierwsza pomoc powypadkowa jest udzielana bezpłatnie, jednak dalsze koszty leczenia pokrywa cudzoziemiec. Z uwagi na wy¬sokie koszty świadczeń medycznych zdecydowanie zale¬ca się wykupienie odpowiedniej polisy ubezpieczenia zdrowot¬nego. Ubezpieczenia komunikacyjne obejmują wyłącznie pojazd. Po¬wy¬padkowe koszty naprawy samochodu prowadzonego przez turystę za zgodą jego właściciela pokrywane są z polisy ubezpieczeniowej (dotyczy to m.in. samochodów z wypo¬ży¬czalni). Jeżeli kierowca prowadził samochód w stanie nietrzeźwym, ponosi wszystkie koszty związane z wypadkiem.
SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. W Nowej Zelandii nie występują szczególne zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne i nie są wymagane szczepienia ochronne. Opieka medyczna jest ogólnie dostępna; w większych miastach znajdują się kliniki czynne całą dobę. Ceny podstawowych porad lekarskich: inter¬nista 50–100 NZD, specjalista 80–200 NZD (należy mieć skie¬rowanie od internisty – poza chirurgią), dentysta 50–200 NZD. Opłata w szpitalu publicznym od nie ubezpieczonego wynosi od 350 NZD za dobę (bez kosztów leczenia, zabiegów itp.).
INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Do prowadzenia pojazdów mechanicznych wymagane jest międzynarodowe prawo jazdy. Ruch drogowy jest lewostronny. Przepisy kodeksu drogowe¬go są ściśle przestrzegane. Szczególną uwagę należy zwracać na znaki ograniczenia prędkości (gęsta sieć kamer rejestrujących przekroczenie limitu). Należy mieć na uwadze, że niektóre no¬wozelandzkie przepisy o ruchu drogowym odbiegają od zasad obowiązujących w Polsce.
PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Nie ma ograniczeń. Dobrze rozwinięta jest sieć hoteli, moteli, tanich noclegowni dla tu¬rystów oraz kwater prywatnych. Ceny za nocleg w średniej klasy hotelu lub motelu wynoszą 120–200 NZD za dobę. Korzystanie z komunikacji autobuso¬wej, kolejowej, promowej oraz miejskich środków transportu nie stwarza zagrożeń. Rozbudowana jest sieć połączeń lotni¬czych między większymi i średnimi miastami.
BEZPIECZEŃSTWO. Sytuacja wewnętrzna jest stabilna i nie stwa¬rza zagrożeń dla turystów.
PRZYDATNE INFORMACJE:
• Duże sklepy spożywcze są czynne 7 dni w tygodniu do późnych godzin wieczornych. Urzędy oraz banki są czynne od poniedziałku do piątku w godz. 9.30–10.00 i 16.30–17.00.
• Bogato rozwinięta sieć gastronomiczna oferuje posiłki różnych kuchni świata. W wielu restauracjach można pić przyniesione ze sobą wino za symboliczną opłatą 5–10 NZD (oznaczenie: BYO). W Nowej Zelandii nie jest rozpowszechnione dawanie napiwków.
• Wolne od pracy są soboty i niedziele oraz święta. Od 24 grud¬nia do 3 stycznia większość urzędów jest zamknięta dla inte¬resantów.
• Nowa Zelandia leży w strefie trzęsień ziemi. Możliwe są również erupcje czynnych wulkanów.
• W czasie sezonu turystycznego (grudzień–marzec) temperatura powietrza w ciągu dnia wynosi 18–25 st. C i znacznie spada w nocy.
• Nad Nową Zelandią znajduje się dziura ozonowa, co ozna¬cza, że oddziaływanie promieni słonecznych jest bardzo intensywne. Zaleca się stosowanie odpowiednich środków do ochrony ciała przed ich działaniem.