Wersja oryginalna, w j. hiszpańskim

 

Sr. Director:

Con gran sorpresa e indignación he leído el artículo de Pilar Rahola publicado el pasado día 17 de marzo en la edición catalana de su periódico bajo el título “Polonia aún hiela el alma”.

Señor Director, guardo el mayor respeto y aprecio por la libertad de expresión, sin embargo me parece inadmisible que una periodista, tal y como lo ha hecho Pilar Rahola, haga este tipo de valoraciones históricas sobre un país cuya historia, parece, le es en realidad totalmente desconocida.

En primer lugar, me sorprende tener que recordar a estas alturas que fue precisamente Polonia -“país sin hogueras” como le solían llamar porque allí convivían pacíficamente personas de varias religiones- donde encontraron un refugio los judíos expulsados de España en 1492 y donde vivieron como ciudadanos de pleno derecho.  Pues bien, conociendo este dato ¿cómo puede un periodista español insinuar que “Polonia inventó el odio a los judíos, incluso antes de tener judíos”?

En segundo lugar, hay que tener presente un hecho fundamental: Polonia fue el único país ocupado por los nazis donde estaba en vigor la pena de muerte por prestar ayuda, por muy pequeña que fuera, a un judío. Y, sin embargo, numerosos polacos arriesgaban su vida, como por ejemplo Irena Sendler - a la cual, dicho sea de paso, su diario dedicó el pasado día 15 de marzo un artículo - que, ayudada por muchas personas de buena voluntad, salvó durante la guerra a 2.500 niños judíos del ghetto de Varsovia. Tanto ella como miles de polacos tienen árboles plantados en su honor en el instituto Yad Vashem y figuran en la lista, la más larga comparada con la de otras naciones, de las personas condecoradas con la medalla “Justo entre los pueblos”.

Además, y es otro hecho histórico, Polonia fue la primera nación atacada el 1 de septiembre de 1939 por el Tercer Reich. Las fuerzas militares polacas lucharon con valentía, pero fueron derrotadas por el ejército alemán, más numeroso y mejor equipado, que invadió el país desde el Oeste. El 17 de septiembre, el ejército soviético atacó Polonia desde el Este. Pocas fueron las naciones que decidieron enfrentarse a un enemigo tan poderoso cuando rendirse hubiera sido lo más fácil y más seguro.   

Señor Director, en un periódico hay sitio para opiniones muy diversas, pero creo, no obstante, que un diario con tanta tradición que aspira a ser  influyente y a tener credibilidad ante la opinión pública debería cuidar más la verosimilitud de sus artículos.

Grażyna Bernatowicz

Embajadora de Polonia en Madrid

 

Wersja w j. polskim (tłumaczenie robocze)

Panie Redaktorze,

Z wielkim zdziwieniem i oburzeniem przeczytałam artykuł Pilar Rahola opublikowany w katalońskiej edycji dziennika w dniu 17 marca br. zatytułowany „Polska wciąż budzi grozę”.

Panie Redaktorze, mam ogromny respekt i szacunek dla wolności wypowiedzi, jednak za całkowicie niedopuszczalne uważam, aby dziennikarz, tak jak to uczyniła Pilar Rahola, wydawał tego typu sądy o kraju, którego historia jest mu najwyraźniej całkowicie nieznana.

Po pierwsze budzi moje zdziwienie konieczność przypominania w tym momencie, że to właśnie Polska - „kraj bez stosów”, jak ją nazywano, bo na jej terytorium pokojowo współżyli przedstawiciele różnych religii - udzieliła schronienia Żydom wypędzonym z Hiszpanii w 1492 r., Żydom, którzy w Polsce byli traktowani jako pełnoprawni obywatele. Jak, w obliczu tego faktu, hiszpański dziennikarz może insynuować, że „Polska wymyśliła nienawiść do Żydów, nawet zanim miała Żydów”?

Po drugie trzeba pamiętać o kwestii podstawowej - Polska była jedynym krajem okupowanym przez nazistów, w którym za pomoc Żydom, nawet najmniejszą, groziła kara śmierci. Mimo to wielu Polaków narażało życie, tak jak na przykład Irena Sendler - Pana dziennik poświecił jej zresztą 15 marca br. jeden z artykułów - która, wspomagana przez wiele osób dobrej woli, uratowała w czasie wojny z warszawskiego getta 2500 żydowskich dzieci. Zarówno ona jak i tysiące innych Polaków mają swoje drzewka w Yad Vashem, a ich nazwiska widnieją na liście - dłuższej niż jakiegokolwiek innego narodu - osób odznaczonych medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.  

Poza tym - i jest to kolejny fakt historyczny - Polska była pierwszym krajem zaatakowanym 1 września 1939 r. przez Trzecią Rzeszę. Polscy żołnierze walczyli dzielnie, ale zostali pokonani przez liczniejsze i lepiej wyposażone wojsko niemieckie, które najechało kraj od zachodu. 17 września od wschodu zaatakowały Polskę wojska radzieckie. Niewiele było narodów, które zdecydowały się stawić czoło tak potężnemu nieprzyjacielowi, bo łatwiej i pewniej byłoby przecież poddać się bez walki.

Panie Redaktorze, w prasie jest miejsce na bardzo różnorodne opinie, mimo to sądzę, że dziennik z taką tradycją i aspirujący do miana opiniotwórczego i rzetelnego powinien zwracać większą uwagę na wiarygodność swoich artykułów.

Grażyna Bernatowicz

Ambasador RP w Madrycie