Polska przestrzega sankcji w zakresie dostaw uzbrojenia i towarów podwójnego zastosowania wynikających z naszych zobowiązań członkowskich (ONZ, UE, OBWE) i sojuszniczych (NATO) oraz potrzeb obronności lub bezpieczeństwa państwa.
Powyższe zobowiązania międzynarodowe uwzględnia Ustawa z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa (Tekst jednolity: Dz.U. 2004 nr 229 poz. 2315). Na podstawie art. 6 ust. 6 Ustawy zostały przyjęte w drodze rozporządzenia listy państw, do których obowiązuje zakaz lub ograniczenie eksportu (Rozporządzenie Rady Ministrów ws. wprowadzenia zakazu i ograniczenia obrotu towarami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa z 23 listopada 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 255 poz. 2557 z późn. zm. - tutaj).
Na liście zakazów zostały umieszczone państwa objęte sankcjami na dostawy uzbrojenia lub towarów podwójnego zastosowania przez Radę Bezpieczeństwa NZ i przez państwa członkowskie Unii Europejskiej, zaś na liście ograniczeń państwa oskarżane przez naszych sojuszników o wspieranie międzynarodowego terroryzmu. Ograniczenie eksportu oznacza konieczność uzyskania przez eksportera zgody Rady Ministrów na realizację transferu uzbrojenia.
Istnienie odrębnych list: „zakazu” i „ograniczenia” ma na celu zrównoważenie interesów gospodarczych przedsiębiorców z interesami polityki zagranicznej i polityki bezpieczeństwa RP. W sytuacji globalnego zagrożenia terroryzmem sprawy zaostrzenia kontroli eksportu zyskały na znaczeniu i mają charakter politycznego priorytetu. Z tego względu Polska nie tylko stosuje się do zaleceń RB NZ oraz UE, ale stosuje zasadę „ograniczenia eksportu” do tzw. państw stanowiących „oś zła”, aby nie narazić się na zarzut, że składane przez nas deklaracje dotyczące różnych form zwalczania terroryzmu nie są przestrzegane w praktyce. Sojusznicy RP, zwłaszcza w sytuacji po 11 września, poważnie traktują problematykę kontroli eksportu uzbrojenia, uznając stosowanie podobnych uregulowań przez inne państwa jako ważny element stosunków dwustronnych i wypełniania zobowiązań sojuszniczych.
Polski system kontroli eksportu charakteryzuje się przejrzystością i wprowadzeniem surowych kar za łamania embarga. Art. 121 Kodeksu Karnego pozwala ścigać łamanie embarga wynikającego z prawa międzynarodowego, nawet jeżeli zakaz nie został jeszcze wprowadzony do polskiego systemu prawnego.
Wykaz sankcji UE, ONZ oraz OBWE dotyczących eksportu uzbrojenia i sprzętu wojskowego - tutaj.