Oprócz działalności w sferze dyplomacji UE realizuje też szereg praktycznych projektów w ramach tzw. Instrumentu Stabilności na rzecz minimalizacji ryzyka proliferacji w krajach, które są najbardziej narażone na te zagrożenia.

RP angażując się na forach międzynarodowych zabiega o stworzenie konstruktywnego klimatu negocjacji rozbrojeniowych. M.in. dzięki polskiemu wkładowi Konferencja Rozbrojeniowa przełamała w 2009 r. ponad dziesięcioletni impas, co umożliwi podjęcie rozmów m.in. ws. Traktatu FMCT. 

Szczególne miejsce w polskiej polityce nieproliferacji zajmuje Konwencja o zakazie broni chemicznej. RP należy do najbardziej aktywnych członków OPCW. Pełniła funkcje przewodniczącego głównych organów politycznych: konferencji państw stron (2004-05) i Rady Wykonawczej (1998-99). Przedstawiciele Polski wchodzili także w skład organów doradczych Organizacji (Rada Naukowo-Doradcza, Rada ds. Administracyjno-Finansowych). We współpracy z OPCW zorganizowano kilka projektów na terytorium RP (m.in. ćwiczenia inspektorów OPCW ws. dochodzenia w przypadku domniemanego użycia broni chemicznej w 2000 r., seminarium nt. technologii niszczenia toksycznych związków chemicznych na przykładzie adamsytu, konferencję nt. broni chemicznej zatopionej w Morzu Bałtyckim). Wraz z Niderlandami Polska zorganizowała Spotkanie Wysokiego Szczebla z okazji X rocznicy Konwencji (Nowy Jork, 27 września 2007 r.). Podczas kolejnych sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych RP jest sponsorem rezolucji ws. implementacji Konwencji o zakazie broni chemicznej (CWC). W maju 2009 r. Polska weszła na 2-letnią kadencję do Rady Wykonawczej OPCW.

Polska jest aktywnym członkiem i liderem w regionie Europy Środkowej i Wschodniej Inicjatywy Krakowskiej (PSI), w ramach której organizowała i współorganizowała liczne ćwiczenia międzynarodowe oraz konferencje.

Jako uczestnik procesów globalnych RP śledzi międzynarodową debatę w sferze rozbrojenia i nieproliferacji, szczególnie rozmowy rosyjsko-amerykańskie o redukcji zbrojeń strategicznych.  Głębokie redukcje arsenałów państw posiadających największe zapasy broni jądrowej, mogą mieć duże znaczenie w doprowadzeniu do pełnego rozbrojenia jądrowego, z udziałem wszystkich państw.