Dwie płaskorzeźbione kwatery
(Niesienie Krzyża i Ukrzyżowanie) z ołtarza w Wkryujściu (d. Ückermünde), pocz. XVI w. Wywiezione przez Armię Czerwoną z terenu Pomorza Zachodniego; odzyskane w marcu 2006 r. z muzeum w Rydze (Łotwa). Ołtarz ufundowany został na początku XVI w. przez księcia pomorskiego Bogusława X (1474-1524) dla kościoła Mariackiego we Wkryujściu (Pomorze Zachodnie). W końcu XIX w. zabytek przekazano do zbiorów publicznych w Szczecinie. Od końca lat 20-tych eksponowany był w Pomorskim Muzeum Krajowym. Ołtarz składał się z wówczas 3 większych i 5 mniejszych płaskorzeźb raz pełnoplastycznej figury św. Piotra. Znany był zarówno z przewodników po zbiorach, ówczesnych publikacji, jak i dokumentacji fotograficznej.
W trakcie działań II wojny światowej ołtarz ukryto, wraz z najcenniejszymi zbiorami Muzeum, w kilku miejscach na terenie Pomorza. Po odnalezieniu części skrytek przez Armię Czerwoną, cztery płaskorzeźby zostały wywiezione do b. ZSRR. W 1956 r. dwie z nich zwrócono z Moskwy do Muzeum Pomorza Zachodniego w Szczecinie (aktualnie te oraz pozostałe odnalezione przez polskie władze eksponowane są w Muzeum Narodowym w Szczecinie). Nieodnalezione płaskorzeźby z przedstawieniami „Niesienia Krzyża” i „Ukrzyżowania” oraz rzeźba św. Piotra uznane zostały za zaginione i opublikowane w 1958 r. w katalogu polskich strat wojennych opublikowano w 1958 r. (D. Kaczmarzyk, Straty wojenne Polski w dziedzinie rzeźby, Warszawa 1958).
Jak się okazało na podstawie informacji pozyskanych przez Zespół ds. Restytucji Dóbr Kultury Departamentu Prawno-Traktatowego MSZ, brakujące dotąd dwie płaskorzeźby przekazane zostały z Moskwy do ryskiego Muzeum Sztuki Zagranicznej. W wyniku złożonego za pośrednictwem Ambasady RP na Łotwie wniosku restytucyjnego strona łotewska postanowiła zwrócić je Polsce, co formalnie nastąpiło podczas wizyty Premiera RP w Rydze dnia 29 marca 2006 r.
