Koniec zimnej wojny przyniósł jednocześnie schyłek dwublokowego porządku międzynarodowego. Multilateralizacja stosunków międzynarodowych oprócz wszelkich swych pozytywnych efektów, ożywiła zamrożone dotychczas konflikty regionalne, spowodowała także wzrost roli aktorów pozapaństwowych oraz zagrożenia terroryzmem.
W tym nowym dynamicznie zmieniającym się środowisku międzynarodowym do najpoważniejszych zagrożeń dla bezpieczeństwa państw zalicza się rozprzestrzenianie (proliferacja) broni masowego rażenia (BMR), a za szczególnie niebezpieczną uznaje się możliwość użycia jej przez ugrupowania terrorystyczne.
Mimo, iż dotychczas zdołaliśmy szczęśliwie uniknąć ataku z użyciem BMR (oprócz zastosowania na małą skalę gazu sarin w tokijskim metrze w 1995 r.), zagrożenie jest realne, a ew. zdarzenie spowodowałoby dużą liczbę ofiar i wywołało silny efekt psychologiczny.
Aby do tego nie dopuścić społeczność międzynarodowa podejmuje szereg działań dla zmniejszenia ww. zagrożeń, ograniczenia zbrojeń nuklearnych i eliminacji pewnych rodzajów BMR (jak broń chemiczna, biologiczna).
