Rewindykowany mszał, datowany na ok. 1470 r., ufundowany został dla kościoła św. Marii Magdaleny we Wrocławiu. Następnie trafił do przykościelnej biblioteki i tam był przechowywany do ok. połowy XIX wieku, tj. do czasu przekazania do nowopowstałej Biblioteki Miejskiej we Wrocławiu.
We wrześniu 1943 roku w obawie przed bombardowaniami ewakuowany został poza Wrocław do pałacu Ramfeld (obecnie Ramułtowice). W nieustalonych okolicznościach stamtąd zaginął, podobnie jak inne cenne zabytki z wrocławskiej książnicy miejskiej.
Mszał wypłynął w nowojorskim domu aukcyjnym Bloomsbury (aukcja w dn. 4 kwietnia 2009 r.: Important Printed Books & Manuscripts, poz. kat. 14), szeroko reklamowany jako najcenniejszy i zarazem najdroższy (60-80 tys. USD) zabytek oferowany wówczas do sprzedaży. Zauważony został przez polskich specjalistów. Po uzyskaniu pełnomocnictwa właściciela do prowadzenia starań rewindykacyjnych, Ministerstwo Spraw Zagranicznych zgromadziło odpowiednią dokumentację, która stała się podstawą interwencji Konsula Generalnego RP. Rękopis został wycofany z aukcji i po trwających zaledwie 3 miesiące negocjacjach przekazany na ręce Konsula w Nowym Jorku.
W dniu 2 grudnia 2009 r. rękopis został uroczyście zwrócony przez Ministra Spraw Zagranicznych Rektorowi Uniwersytetu Wrocławskiego, bowiem Biblioteka tej uczelni jest sukcesorem dawnej Biblioteki Miejskiej.
Mszał nie jest pierwszym zabytkiem należącym do tych samych zbiorów i rewindykowanym do Polski dzięki staraniom MSZ. Z początkiem 2005 roku powrócił z Londynu piętnastowieczny brewiarz pierwotnie pochodzący również z wrocławskiego kościoła św. Marii Magdaleny i także w czasie wojny ewakuowany z Wrocławia do pałacu Ramfeld.