Tkanina nabyta została prawdopodobnie w 2 połowie XIX w. w Kairze lub Stambule przez gen. Ludwika Bystrzonowskiego. Później weszła do zbiorów księcia Władysława Czartoryskiego, początkowo w Hôtel Lambert, a następnie w Gołuchowie. W roku 1931 książę Adam Ludwik przekazał makatę do Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie. Celem lepszego zabezpieczenia została w 1940 roku wywieziona do Warszawy, co jednak nie uchroniło jej przed niemieckim rabunkiem i wywozem do Rzeszy.

Po zakończeniu działań wojennych nie udało się tkaniny odnaleźć w czasie prowadzonej akcji rewindykacyjnej na terenach stref okupacyjnych Niemiec. Dzisiaj już wiadomo, że w roku 1970 nabyta została na aukcji w Londynie przez handlarza dziełami sztuki, a w roku następnym zaoferowana przez jego córkę Muzeum w Los Angeles. Po zakupie Muzeum dokonało konserwacji tkaniny, ale wystawiało ją zaledwie dwukrotnie: w pierwszej połowie lat 70-tych i we wczesnych latach 80-tych.

Stronie polskiej udało się dopiero na początku ubiegłego roku uzyskać informację o aktualnym miejscu przechowywania tkaniny. W drugiej połowie 2001 roku Fundacja Książąt Czartoryskich, działając w porozumieniu i we współpracy z Ministerstwem Spraw Zagranicznych, wystąpiła z oficjalnym wnioskiem rewindykacyjnym, złożonym przez polskiego Konsula Generalnego w Los Angeles. Wniosek ten poparty został odpowiednimi dowodami, uzasadniającymi nasze roszczenie. Muzeum amerykańskie ze swej strony także rozpoczęło badania proweniencji dzieła, które potwierdziły faktyczne jego pochodzenie i ostatecznie zdecydowały o rewindykacji makaty. W dniu 6 marca 2002 roku dyrektor Muzeum, dr Andrea Rich, zwróciła tkaninę na ręce polskiego Konsula Generalnego w Los Angeles. Uroczystego przekazania makaty do zbiorów Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie dokonał w dniu 10 maja 2003 roku minister Włodzimierz Cimoszewicz.

Oprac. M. Kuhnke