Polska jako strona konwencji międzynarodowych jest związana postanowieniami tych dokumentów. W myśl art. 9
Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 r. „Rzeczpospolita Polska przestrzega wiążącego ją prawa międzynarodowego”, zaś zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy zasadniczej "ratyfikowane umowy międzynarodowe są w Polsce źródłami powszechnie obowiązującego prawa".
Polska od wielu lat sukcesywnie wprowadza odpowiednie regulacje do krajowego porządku prawnego w celu wypełnienia zobowiązań, wynikających z podpisanych konwencji. W związku z tym, iż od 1 maja 2004 r. Polska jest pełnoprawnym członkiem Unii Europejskiej, istotne znaczenie dla stanu naszego prawa w zakresie zwalczania terroryzmu ma dorobek prawny Unii Europejskiej.
W dniu 13 listopada 2007 r. Prezydent RP zatwierdził, na wniosek Prezesa Rady Ministrów, Strategię Bezpieczeństwa Narodowego RP. Strategia odpowiada nowym zagrożeniom dla Polski i porządku światowego, jakie stanowi terroryzm i proliferacja broni masowego rażenia. Określa rodzaje zagrożeń, w tym związane z terroryzmem. Podejmuje kwestie współpracy na forum NATO i Unii Europejskiej oraz roli Polski w tych organizacjach, doskonalenia międzynarodowej i krajowej bazy prawnej, cele i zadania podmiotów krajowych w walce z terroryzmem, kwestie walki z finansowaniem terroryzmu.
Penalizacja zwalczania terroryzmu w Polsce odbywa się w oparciu o Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r. z późniejszymi zmianami. Definicja terroryzmu nie jest wyodrębniona w KK, przewiduje się natomiast odpowiedzialność karną za czyny przestępcze o charakterze terrorystycznym. Oprócz tego KK przewiduje również odpowiedzialność karną za łamanie prawa pośrednio poprzez czyny odnoszące się do działalności terrorystycznej np. przestępstwa finansowe oraz udział w zorganizowanej grupie przestępczej. Artykuły KK: 65.§1., 110. §1., 115.§20. oraz 258§1. odnoszą się do terroryzmu. Od połowy 2008 r. trwają prace nad koncepcją uchwalenia ustawy antyterrorystycznej.
System zarządzania kryzysowego w Polsce opiera się o Ustawę z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym. Ustawa określa organy właściwe w sprawach zarządzania kryzysowego oraz ich zadania i zasady działania w tej dziedzinie, a także zasady finansowania zadań zarządzania kryzysowego. Zarządzanie kryzysowe to działalność organów administracji publicznej będąca elementem kierowania bezpieczeństwem narodowym, która polega na zapobieganiu sytuacjom kryzysowym, przygotowaniu do przejmowania nad nimi kontroli w drodze zaplanowanych działań, reagowaniu w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowych oraz na odtwarzaniu infrastruktury lub przywróceniu jej pierwotnego charakteru. W nowelizacji Ustawy o zarządzaniu kryzysowym z dnia 26 czerwca 2009 r. (weszła w życie 19 września 2009 r.) włączono w system zarządzania kryzysowego Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego w zakresie przeciwdziałania, zapobiegania i usuwania skutków zdarzeń o charakterze terrorystycznym, w ramach jej kompetencji.