Minister Spraw Zagranicznych 
Radosław  Sikorski 

Urodził się w 1963 r. w Bydgoszczy. Absolwent Uniwersytetu Oksfordzkiego (Bachelor of Arts, Master of Arts) na kierunku filozofia, nauki polityczne i ekonomia (PPE).

Był przewodniczącym Uczniowskiego Komitetu Strajkowego podczas wydarzeń bydgoskich w marcu 1981 r. W latach 1981-1989 uchodźca polityczny w Wielkiej Brytanii. Od 1986 do 1989 r. reporter podczas wojen w Afganistanie i Angoli.

Jako wiceminister obrony narodowej w 1992 r. brał udział w inicjowaniu przystąpienia Polski do NATO. W latach 1998-2001 podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych oraz przewodniczący Rady Fundacji Pomoc Polakom na Wschodzie.

Od 2002 r. do 2005 r. był członkiem rzeczywistym (resident fellow) Amerykańskiego Instytutu Przedsiębiorczości w Waszyngtonie oraz dyrektorem wykonawczym Nowej Inicjatywy Atlantyckiej. Jest redaktorem cyklu publikacji analitycznych pt. European Outlook, a także organizatorem konferencji międzynarodowych, m.in. na temat reformy ONZ, przyszłości NATO i 25-lecia Solidarności. Zeznawał jako ekspert ds. atlantyckich przed Komisją do spraw Zagranicznych Izby Reprezentantów USA. Publicysta i komentator czołowych mediów polskich i zagranicznych.

Jest autorem książek „Prochy świętych - podróż do Heratu w czas wojny”, „The Polish House - an Intimate History of Poland” oraz „Strefa zdekomunizowana – wywiad rzeka”.

Senator ziemi bydgoskiej VI kadencji.

W latach 2005-2007 minister obrony narodowej.

Laureat nagrody World Press Photo za 1988 r. w kategorii zdjęć reporterskich za zdjęcie z Afganistanu.

„Człowiek Roku 2005” Gazety Polskiej. Laureat „Wiktora 2006” w kategorii najpopularniejszy polityk. Odznaczony medalem „Zasłużony dla Kultury”.
Poseł na Sejm VI kadencji ziemi bydgoskiej z list Platformy Obywatelskiej.

Żonaty z dziennikarką i pisarką Anne Applebaum, która w 2004 r. otrzymała Nagrodę Pulitzera za książkę „Gułag”. Mają dwóch synów: Aleksandra i Tadeusza.

Sekretarz Stanu
Jan Borkowski

ur. 7 sierpnia 1952 r. w Łosicach

1977 – ekonomista (Wydział Ekonomiczny Politechniki Świętokrzyskiej w Radomiu)        
1986 – doktor nauk ekonomiczno-rolniczych (Wydział Ekonomiczny SGGW w Warszawie)
specjalności naukowe: ekonomika integracji europejskiej, polityka europejska

1980-1990 – pracownik naukowy WSR-P w Siedlcach

1990-1993 – wicewojewoda siedlecki

1993-1997 – Poseł na Sejm II kadencji, 1993-1996 – przewodniczący Komisji do Spraw Układu Europejskiego, 1993-1996 – współprzewodniczący Parlamentarnej Komisji Wspólnej RP-UE

1996-1997 – podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych

od 1998 r. pracownik naukowy w Centrum Europejskim Uniwersytetu Warszawskiego, autor kilkudziesięciu prac naukowych (m.in. red. nauk. Rola Polski w kształtowaniu polityki wschodniej Unii Europejskiej na przykładzie Ukrainy – 2006), redaktor Yearbook of Polish European Studies (1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006), wykłady z zakresu: strategia i polityka europejska RP, polityki wspólnotowe UE, organizacje międzynarodowe, integracja europejska (2003-2006 w WSHiP w Warszawie grant Komisji Europejskiej Jean Monnet Module)

członek Polskiego Stowarzyszenia Badań Wspólnoty Europejskiej - PECSA (od 1998), Członek Polskiej Rady Ruchu Europejskiego (od 1995)

wyjazdy studyjne m.in.: Dania, Kanada, USA, Wielka Brytania, Francja, Niemcy, Holandia

języki obce: angielski, rosyjski

żonaty, dwoje dzieci

Podsekretarz Stanu 
Ryszard Schnepf

Ur. w 1951 roku w Warszawie.

W 1974 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego przedstawiając pracę magisterską nt. działalności Ignacego Domeyki w Chile.

W 1975 rozpoczął studia doktoranckie w Instytucie Historii PAN w Pracowni Ameryki Łacińskiej i Północnej kierowanej przez założyciela polskiej szkoły latynoamerykanistycznej prof. Tadeusza Łepkowskiego. Pracę doktorską poświęconą genezie masowych partii politycznych w Ameryce Łacińskiej obronił w 1979 roku.

Od 1978 pracownik Katedry Iberystyki Uniwersytetu Warszawskiego. Początkowo jako starszy asystent, a następnie adiunkt i zastępca kierownika Katedry.

W latach 1982-1983 profesor w Uniwersytecie Indiany w Bloomington, USA. Prowadził badania nt. ruchów studenckich w Ameryce Łacińskiej oraz seminarium poświęcone najnowszej historii Polski.

W 1988 przebywał w Kanadzie, gdzie pracował jako redaktor prowadzący polskojęzyczny tygodnik „Echo Tygodnia”.

Od 1991 związany z MSZ, m. in., w latach1991-1996, Ambasador RP w Urugwaju i Paragwaju.

Od 1997 w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów pełnił funkcję wicedyrektora Departamentu Spraw Zagranicznych i jednocześnie szefa protokołu Premiera Jerzego Buzka.

W lipcu 2000 roku objął funkcję ministra pełnomocnego w Ambasadzie RP w Madrycie, gdzie odpowiadał za sprawy Unii Europejskiej.

W listopadzie 2001 r. mianowany ambasadorem RP w Kostaryce z akredytacją na obszarze całej Ameryki Środkowej.

Od stycznia 2005, jako Pełnomocnik Ministra Spraw Zagranicznych ds. 25-lecia NSZZ „Solidarność”, był jednym z organizatorów imprez obchodowych zarówno w kraju, jak i zagranicą.

Od 31 października 2005 r. do 1 czerwca 2006 sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów odpowiedzialny na politykę zagraniczną i bezpieczeństwa.

Od lipca 2006 Pełnomocnik Ministra Spraw Zagranicznych ds. Zagrożeń Globalnych.

Ambasador tytularny w służbie zagranicznej od 2003 roku.

Zna biegle języki hiszpański i angielski. Posługuje się również rosyjskim i włoskim.

Autor ponad 40 publikacji naukowych i publicystycznych na tematy stosunków międzynarodowych, ze szczególnym uwzględnieniem Ameryki Łacińskiej. M.in. pod pseudonimem Paweł Zamorski opublikował w drugim obiegu (pismo „Obóz”) artykuły o Nikaragui pod rządami sandynistów, a także w torontańskim „Echu Tygodnia” o sytuacji na Kubie, konfliktach środkowoamerykańskich i amerykańskiej interwencji w Panamie w 1988.
W styczniu 1998 komentował dla Telewizji Polskiej wizytę Ojca Świętego na Kubie. Współautor nagrodzonej prze Towarzystwo „Polonia” syntezy „Dzieje Polonii w Ameryce Łacińskiej” (pod red. Marcina Kuli). Prowadził wykłady nt. relacji Unii Europejskiej z Ameryką Łacińską m.in. w San Diego University i Rice University /Houston/, w wyższych uczelniach w Valladolid, Murcii i Sevillii.

Żona, Dorota Wysocka jest dziennikarką Telewizji Polskiej. Ma jedną córkę Zuzannę.

Hobby: literatura i muzyka /w okresie studenckim grał w profesjonalnej grupie muzycznej/.

Podsekretarz Stanu  
Przemysław Grudziński

  Miejsce i rok urodzenia
  Toruń, 30 października 1950

Wykształcenie:

• 1982 - Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, habilitacja, temat: “Strategia nuklearna Stanów Zjednoczonych, 1939-1945”
• 1977 - Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, doktorat, temat: “Przyszłość Europy w koncepcjach prezydenta Franklina D. Roosevelta”
• 1972 - Instytut Historii, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, magisterium, temat: “Wojna amerykańsko-meksykańska, 1846-1848”

Stypendia:

• 1989 (semestr wiosenny)  Visiting Professor, Center for International Studies, University of Southern California i Center for Strategic and International Studies, UCLA
• 1988 (semester jesienny)   Fulbright Fellow, Princeton University
• 1980 (semester wiosenny) ACLS Visiting Fellow, G. Washington University, Waszyngton
• 1979 (semester jesienny)    ACLS Visiting Fellow, Princeton University

Przebieg kariery zawodowej:

• 2005-3. 08. 2008  Profesor, George C. Marshall Center for Security Studies, Garmisch, Niemcy
• 2000-2005  Ambasador RP w Stanach Zjednoczonych
• 1998-2000  Podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych
• 1994-1997  Profesor, George C. Marshall European Center for Security Studies, Garmisch, Niemcy
• 1992-1993  Podsekretarz stanu d/s polityki obronnej w Ministerstwie Obrony Narodowej
• 1991-1992  Dyrektor Biura Studiów i Ekspertyz, dyrektor generalny w Kancelarii Sejmu RP
• 1976-1996  Adiunkt, a następnie docent w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie
• 1972-1974   Asystent w Instytucie Historii, UMK w Toruniu

Publikacje

Książki:

• “Przyszłość Europy w koncepcjach Franklina D. Roosevelta, 1933-1945”, Ossolineum, Warszawa 1980
• “Uczeni i barbarzyńcy.  Strategia nuklearna Stanów Zjednoczonych, 1939-1945”, PWN, Warszawa 1987
• “Teologia bomby. Geneza nuklearnego odstraszania”, I-III, PWN, Warszawa 1988
• “A Critical Approach to European Security: Identity and Institutions”, Pinter, London and New York 1999 (z Peter van Ham)
• “Państwo inteligentne. Polska w poszukiwaniu międzynarodowej roli” , Wydawnictwo Adam Marszalek, Toruń 2008

Podsekretarz Stanu
Grażyna Maria Bernatowicz

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego (1968 r.); magister prawa.
W 1971 r. ukończyła podyplomowe studium dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim. W 1975 r. obroniła pracę doktorską, a w 1992 r. otrzymała tytuł doktora hab. nauk humanistycznych; specjalizacja politologia.

Od 1993 r. jest pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych, najpierw jako doradca ministra i wicedyrektor Departamentu Badań Strategicznych – PISM, następnie, od 1998 r., dyrektor koordynator problematyki integracji europejskiej. W latach 2000 - 2002 pełniła funkcję Podsekretarza Stanu MSZ. W kwietniu 2002 r. została mianowana przez Prezydenta RP na stanowisko Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego w Królestwie Hiszpanii oraz Księstwie Andory. Funkcję tę pełniła do 30 września 2007 r.

Autorka ok. 70 publikacji naukowych, książek, artykułów w prasie krajowej i zagranicznej poświęconych problematyce południa Europy, integracji europejskiej, współpracy regionalnej.

Mężatka, 2 synów.

Dyrektor Generalny Służby Zagranicznej
Rafał Wiśniewski

Ur. 22 lutego 1965 r. w Łodzi.

1989 - absolwent Wydziału Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego, specjalizacja w historii politycznej i kulturze Węgier XX wieku.

1988 - 1991 - pracownik Wydziału Neofilologii UW. Specjalista ds. Europy Środkowej w Ośrodku Studiów Międzynarodowych Senatu RP. Współtwórca Fundacji Centrum Inicjatyw Międzynarodowych.

1991 - 1992 - II sekretarz Ambasady RP w Budapeszcie ds. naukowych,

1992 - 1997 – I sekretarz, a potem radca ambasady – dyrektor Instytutu Polskiego na Węgrzech, autor Festiwalu Sztuki Polskiej „Ekspres Polonia” (1997). Autor koncepcji reformy polskiej dyplomacji kulturalnej (1997).

1997 - 2001 -  MSZ - naczelnik Wydziału Europy Środkowej, następnie (1998) jako pełnomocnik ministra ds. promocji kultury polskiej w świecie, a potem – w l. 1998-2001 – jako dyrektor koordynujący piony informacji, promocji i kultury. Współautor rządowej strategii międzynarodowej promocji akcesji Polski do Unii Europejskiej (2000).

2001 - 2005 ambasador RP w Budapeszcie.

2005 - 2007 - podsekretarz stanu w MSZ odpowiedzialny za sprawy pomocy rozwojowej, zagranicznej polityki ekonomicznej, informacji, promocji i kultury. Odpowiadał m. in. za stworzenie dyplomacji ekonomicznej w ramach struktur MSZ. Następnie ambasador tytularny w Departamencie Strategii i Planowania Polityki.

2007 -  powołany na stanowisko dyrektora generalnego służby zagranicznej.

Żonaty, dwie córki.

Ambasador Tytularny pełniący obowiązki Dyrektora Politycznego Witold Sobków

ur. 17.02.1961r. w Warszawie, żonaty

Wykształcenie:

1979-1987 Uniwersytet Warszawski, Wydział Anglistyki,
                  (mgr filologii j. angielskiego)

                 Uniwersytet Warszawski, Katedra Italianistyki, 
                   (mgr filologii j. włoskiego)

Kariera zawodowa:

VIII.1984 - III.1991 Wykładowca w MONJO i na Wydziale Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego. Stypendia rządu włoskiego: Siena, Venezia, Perugia. Z-ca Sekretarza Redakcji “Kwartalnika Filologicznego” (PAN).

III.1991 - III.1993 Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Przyjęty w wyniku konkursu. 

Stanowiska: referent, a następnie naczelnik i wicedyrektor Departamentu Europy   Zachodniej.

Stypendia: Stanford University - Hoover Institution on War and Peace, California (akademia dyplomatyczna).

III. 1993 - XI. 2000 Ambasada RP w Londynie: Radca, Radca-Minister, a następnie Minister Pełnomocny, kierownik Wydziału Politycznego i Zastępca Ambasadora.

1998 - przedstawiciel Urzędującego Przewodniczącego OBWE (Min. SZ RP) w Grupie Kontaktowej, w jej posiedzeniach mających miejsce w Londynie. Przedstawiciel Ministra SZ na Radzie IMO (Międzynarodowa Organizacja Morska) w sprawach dot. Inmarsat.

VI.1996 - IV. 2000 - członek Międzynarodowej Rady Doradczej Wilton Park.

Studia: Islamic Studies - Birkbeck College, London University; Publikacja książkowa: “Współczesny Sudan - polityka islamska” (PISM)

20.XI.2000 - 23.VII.2001 Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Wicedyrektor Departamentu Europy Zachodniej

23.VII.2001 - 31.X.2001 Dyrektor (koordynator) Departamentu Krajów Pozaeuropejskich i Systemu Narodów Zjednoczonych (nadzorujący 4 departamenty MSZ)

01.XI.2001 – 04.09.2002 Starszy radca ministra ds. europejskich - stanowisko samodzielne w Departamencie Europy. Egzaminy i mianowanie na urzędnika służby cywilnej. Członek Rady Konsultacyjnej “Polskiego Przeglądu Dyplomatycznego” (PISM); członek Zespołu Monitorującego ds. promocji Polski w świecie (projekt MSZ, Konsorcjum Business Press, Onet.pl i IAM).

04.IX.2002 – 31.VII.2006 Ambasador RP w Irlandii

09.X.2006 – 27.XII. 2006 Podsekretarz Stanu w MSZ (ds. europejskich)

2007 rok Ambasador Tytularny, Dep. Strategii i Planowania Polskiej Polityki Zagranicznej

Języki obce: j. angielski i j. włoski - płynnie 
                   j. francuski i j. rosyjski - wiedza pasywna