Polska jako państw członkowskie ONZ i UE jest zobowiązana do skutecznego stosowania sankcji dla których podstawą są decyzje Rady Bezpieczeństwa ONZ jak i Rady UE. W pierwszym przypadku podstawą prawną będzie rozdział VII Karty Narodów Zjednoczonych, w drugim zaś art. 29 Traktatu o Unii Europejskiej.
Sankcje Rady Bezpieczeństwa wdrażane są za pośrednictwem prawa europejskiego (jeśli dotyczą kwestii leżących w kompetencji Unii Europejskiej, np. zamrażanie środków finansowych) lub też za pośrednictwem prawa krajowego. W Polsce nie ma jednej ustawy regulującej całościowo kwestie implementacji sankcji międzynarodowych – są one wdrażane poprzez poszczególne ustawy sektorowe (np. znowelizowana ustawa o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu z dnia 16 listopada 2000 r. , ustawa o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa z dnia 29 listopada 2000 r.).
