Utrzymanie trwałych, sojuszniczych stosunków ze Stanami Zjednoczonymi pozostaje jednym ze strategicznych zadań polskiej polityki zagranicznej. Priorytetowym celem jest wzmocnienie roli Polski na arenie międzynarodowej oraz zapewnienie bezpieczeństwa naszego kraju poprzez współdziałanie w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego i systematyczne rozszerzanie obszarów współpracy dwustronnej. Relacje z USA stanowią kluczowy element budowy pozycji Polski w przestrzeni transatlantyckiej, dopełniający i wzmacniający naszą pozycję międzynarodową kształtowaną w ramach UE. Współpraca z Waszyngtonem obejmuje pełen zakres stosunków międzynarodowych – od kwestii gospodarczych, poprzez bezpieczeństwo, promocję demokracji, do spraw kontaktów międzyludzkich i relacji kulturalnych.

Na obecny bardzo dobry stan stosunków dwustronnych polsko-kanadyjskich składają się przede wszystkim intensywna współpraca wojskowa, systematyczne poszerzanie wspólnej bazy traktatowej czy też rozwijające się programy kontaktów akademickich. Znaczenie współpracy z Polską dla rządu w Ottawie wzrastało w ciągu ostatnich lat wraz ze zwiększającą się aktywnością naszego kraju w Unii Europejskiej.

Oficjalne kontakty dyplomatyczne pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Europejską Wspólnotą Węgla i Stali (EWWiS) nawiązane zostały w 1953 r., kiedy USA mianowały pierwszych obserwatorów przy EWWiS . W ramach Deklaracji Transatlantyckiej, przyjętej przez Wspólnoty Europejskie i USA w 1990 r., ustanowiono sformalizowany dialog polityczny pomiędzy stronami, który miał się odbywać na różnych szczeblach i dotyczyć zagadnień politycznych, gospodarczych, naukowo technicznych oraz kulturalnych.

Stosunki pomiędzy Kanadą a UE mają swój początek w latach 50. Pierwotny, ekonomiczny charakter relacji pomiędzy partnerami nabrał z czasem cech strategicznego aliansu. Głównym elementem bilateralnej współpracy pozostają coroczne szczyty.